|
Vis animalis est in cerebro, et inde vigere facit quinque sensus
corporis. Jubet etiam voces edere, membra movere. Tres namque sunt
ventriculi cerebri. Unus anterior, a quo omnis sensus; alter
posterior, a quo omnis motus; tertius inter utrumque medius, id est,
rationalis. Corporis sensus sic fiunt. Quod est in corpore
subtilissimum et ob hoc animae similius et vicinius quam caetera, id
est, lux, primum per oculos ipsos diffunditur, emicatque in radiis
oculorum ad visibilia intuenda; deinde mixtura quadam primo cum aere
puro, secundo cum aere caliginoso atque nebuloso, tertio cum
corpulentiore humore, quarto cum terrena crassitudine, quinque sensus
cum ipso sensu oculorum perficit, ubi ipsa sola excellit. Isti sensus
quia in sola facie praelocati sunt, ideo scriptum arbitror quod Deus
in faciem insufflavit homini spiraculum vitae, et factus est in animam
viventem (Gen. II, 7). Anterior quippe pars posteriori merito
praeponitur: quia ista ducit, illa sequitur; ab ista sensus, ab illa
motus; sicut consilium praecedit actionem. Istae vires tam animae
quam corporis dici possunt; quia ab anima in corpore fiunt, nec sine
utroque fieri possunt. In prima parte cerebri vis animalis vocatur
phantastica, id est imaginaria; quia in ea corporalium rerum
similitudines et imagines continentur, unde et phantasticum dicitur.
In media parte cerebri vocatur rationalis; quia ibi examinat et
judicat ea quae per imaginationem repraesentantur. In ultima parte
vocatur memorialis; quia ibi commendat memoriae quae a ratione sunt
judicata.
|
|
