|
Humanum spiritum aliquando bonus aliquando malus assumit spiritus; nec
facile discerni potest a quo spiritu assumatur, nisi quia bonus
instruit, et malus fallit. Fallit autem saepe in manifestis bonis,
ut cum sibi in eis creditum fuerit, ad sua seducat. Sic plerumque
humanum spiritum rapit, ut quadam occulta mixtura quasi idem spiritus
esse videatur, et spiritus patientis et spiritus vexantis, ut in
daemoniacis videmus. Animam tamen hominis, id est mentem, nulla
creatura juxta substantiam implere potest, nisi sola Trinitas.
Implere autem dicitur satanas mentem alicujus et principale cordis,
non ingrediens quidem in eum et in sensum ejus; sed fraude et
iniquitate, atque omni malitia illum alliciens, atque seducens affectu
malitiae, trahit per cogitationes et incentiva vitiorum, quibus ipse
plenus est, utpote fallax, nequam et fraudulentus deceptor animarum.
Non enim participatione naturae seu substantiae, ut quidam putant,
quemquam implet diabolus, aut ejus habitator efficitur; sed per
fraudulentiam, deceptionem atque malitiam, in eo habitare dicitur quem
implet. Solius enim Trinitatis est intrare et implere naturam sive
substantiam quam creavit.
|
|
