|
Propterea necesse est ut mentem nostram per diversa sparsam
colligamus, et in uno aeternitatis desiderio componamus. In
contemplatione namque Creatoris hoc adepturi sumus semper, ut una
mentis stabilitate perfruamur; hoc est, cum labore nunc conantes
imitemur, quod post in munere gaudentes accipiemus. Annos itaque
nostros terrenis subducere curis studeamus, subducere aerumnis, ut in
civitate Domini virtutum liceat hora una vel dimidia, cogitatione et
aviditate versari. Consideremus, et quantum possumus aestimemus,
qualis sit illa gloria, quanta laetitia, quae solemnitas, quae
veneratio, quod tripudium civium supernorum, qui assidue Dominatori
laudem perferunt, honorem deferunt, devotionem offerunt, depromunt
canticum novum, canticum laetitiae, inaestimabili quodam clamore,
quia ferventissimo amore, ineffabili cantu, mirabili affectu,
coelesti jubilatione, spirituali modulatione. Ipse siquidem est eorum
verus cibus, plena satietas, aeterna mansio, summa beatitudo aeternae
laetitiae, salus aeterna, indeficiens virtus, et vita immortalis.
|
Saepius haec meditor, illuc ascendere nitor.
Suspiro, frendo, precibus, votis ibi tendo:
Atque modo miro quae sint ibi quantaque gyro.
Mens haeret Christo, cor delectatur in isto.
Illuc versatur, gaudet, stupet, et veneratur.
|
|
Jam tanto dulcius, quanto saepius; aviditate quidem multa, sed
satietate nulla: tam rara est hora, et brevis mora. O si unquam in
pace in idipsum dormiam et requiescam (Psal. IV, 9), ut
inhabitem domo Domini omnibus diebus vitae meae (Psal. XXVI,
4)! Si unquam videre potero illum tam desiderabilem, in quem
Angeli prospicere desiderant (I Petr. I, 12), ut possim
dicere: Ecce quem concupivi video, quem optavi jam teneo! Quando
veniam et apparebo ante faciem Domini (Psal. XLI, 3), ad
videndum eum in bonitate electorum suorum, ad laetandum in laetitia
gentis suae, ut laudetur cum haereditate sua (Psal. CV, 5)?
Quando videbo civitatem illam de qua dictum est: Plateae tuae,
Jerusalem, sternentur auro mundo, et in te cantabitur canticum
laetitiae, et per omnes vicos tuos ab universis dicetur alleluia
(Tob. XIII, 22).
O civitas sancta, civitas speciosa! de longinquo te saluto, ad te
clamo, te requiro. Desidero enim videre te, et requiescere in te;
sed non sinor carne retentus. O civitas desiderabilis! muri tui lapis
unus, custos tuus ipse Deus, cives tui semper laeti; semper enim
gratulantur in visione Dei. Non est in te corruptela, nec defectus,
nec senectus, nec ira: sed pax perennis, gloria solemnis, laetitia
sempiterna, solemnitas continua; vere tantum gaudium et exsultatio,
flos et decus juventutis et perfectae salutis. Non est in te heri nec
hesternum, sed est idem hodiernum. Heri siquidem vestrum cras, et
pridem sempiternum et idem. Tibi salus, tibi vita, tibi pax est
infinita, tibi Deus omnia. Gloriosa dicta sunt de te, civitas
Dei. Sicut enim laetantium omnium habitatio est in te (Psal.
LXXXVI, 5 et 7). Nullus in te timor, tristitia nulla,
desiderium omne transit in gaudium, dum praesto est quidquid optatur,
et quidquid desideratur abundat. Omnes cives tui supereffluentem
mensuram gaudiorum accipient, ut palam omnes in commune gaudeant,
gaudeant in immensum. Laetabuntur omnes in unum, cum habitaverint
fratres in unum, cum occurrerint omnes in unum. Denique omnes fient
unum, sicut orare dignatus est pro familia sua, qui pro reverentia
dignus est obtinere: Sicut tu, Pater, in me, et ego in te, et
ipsi in nobis unum sint (Joan. XVII, 21). Laetabitur itaque
universitas illius civitatis, laetabitur unitas, laetabitur civitas,
cujus participatio in idipsum. Laetabitur sponsa in osculis et
amplexibus sponsi, laetabitur et exsultabit gratulabunda, et laudans
eum in saecula saeculorum. Sic et gaudebit sponsus super sponsam
(Isai. LXII, 5), et laetabitur Dominus in omnibus operibus
suis (Psal. CIII, 31), videns ea quae fecit, et quidem
valde bona (Gen. I, 31). Laetabitur et Pater, et per
Unigenitum multos adoptionis filios obtinebit. Laetabitur etiam
Filius, ut primogenitus in multis fratribus (Rom. VIII,
29), quos in communionem paternae haereditatis dignanter asciverit.
Nec minus in illis Spiritui sancto, per quem adoptati fuerint,
complacebit. Novis etiam gaudiis et ineffabilibus votis ab illis
quoque vicinis potestatibus Angelorum, summo Pastori et summe bono
gratulantibus, super inventa et mirabiliter reportata centesima ove
canetur (Luc. XV, 5 et 6). In his paterna gloria, in his
voluntas Spiritus, exsultat in his Filius, coelum repletur gaudiis
. Quod vero ipsi redempti fuerint a Domino, quam devote
confitebuntur et dicent: Quoniam bonus, quoniam in saeculum
misericordia ejus (Psal. CVI, 1) Laetitia siquidem sempiterna
erit in eis (Isai. LXI, 7), et exsultationes Dei in gutture
eorum in aeternum (Psal. CXLIX, 6), et in saeculum saeculi,
in perpetuas aeternitates (Dan. XII, 3). Beati omnes qui
habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te
(Psal. LXXXIII, 5). Inebriabuntur ab ubertate domus
tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos. Quoniam apud te est
fons vitae, et in lumine tuo videbimus lumen (Psal. XXXV, 9,
10): cum videbimus te in te, et nos in te, et te in nobis,
visione continua et felicitate perpetua.
|
|
