|
Ipsum igitur quomodo definimus? Investigemus, consideremus; quia
occultum est quod quaeritur, quantoque interius collocatum est, tanto
magis in utraque parte cordi dominatur. Illud igitur videtur esse
amor. Et amor est delectatio cordis alicujus ad aliquid propter
aliquid, desiderium in appetendo, et in perfruendo gaudium, per
desiderium currens, requiescens per gaudium. Hinc bonum est, et hinc
malum est cor humanum; quia nec aliunde bonum es, si bonum es, nec
aliunde malum es, si malum es, nisi quod vel bene vel male amas quod
bonum est. Nam omne quod est, bonum est: sed cum id quod bonum est
male amatur, illud bonum non est, et hoc malum est. Igitur nec qui
amat, malum est; nec quod amat, malum est; nec amor quo amat, malum
est: sed quod male amat, malum est, et hoc omne malum est. Ordinate
ergo charitatem, et jam malum nullum est.
|
|
