|
12. Verbum intus ex rebus in aeterna veritate conspectis concipimus
et gignimus. Verbum amore concipitur sive creaturae sive Creatoris.
In illa igitur aeterna veritate, ex qua temporalia facta sunt omnia,
formam secundum quam sumus, et secundum quam vel in nobis vel in
corporibus vera et recta ratione aliquid operamur, visu mentis
aspicimus: atque inde conceptam rerum veracem notitiam, tanquam verbum
apud nos habemus, et dicendo intus gignimus; nec a nobis nascendo
discedit. Cum autem ad alios loquimur, verbo intus manenti
ministerium vocis adhibemus, aut alicujus signi corporalis, ut per
quamdam commemorationem sensibilem tale aliquid fiat etiam in animo
audientis, quale de loquentis animo non recedit. Nihil itaque agimus
per membra corporis in factis dictisque nostris, quibus vel approbantur
vel improbantur mores hominum, quod non verbo apud nos intus edito
praevenimus. Nemo enim volens aliquid facit, quod non in corde suo
prius dixerit.
13. Quod verbum amore concipitur, sive creaturae, sive
Creatoris, id est, aut naturae mutabilis, aut incommutabilis
veritatis.
|
|
