|
Prosequitur de scientia, in
qua videlicet, etiam ut a sapientia distinguitur, trinitatem quamdam
inquirere libro superiore coepit, qua occasione hic fidem christianam
commendans, explicat quomodo credentium sit fides una et communis.
Tum beatitudinem omnes velle, nec tamen omnium esse fidem qua ad
beatitudinem pervenitur. Hanc autem fidem in Christo esse definitam
qui in carne resurrexit a mortuis, nec nisi per illum liberari quemquam
a diaboli dominatu per remissionem peccatorum: et fuse ostendit
diabolum non potentia, sed justitia vinci a Christo debuisse. Tandem
hujus verba fidei dum memoriae mandantur, inesse quamdam in animo
trinitatem, quia et in memoria sunt verborum soni, etiam quando homo
inde non cogitat; et inde formatur acies recordationis ejus, quando de
his cogitat; et demum voluntas recordantis atque cogitantis utrumque
conjungit.
|
|
