|
19. De eodem. Non est itaque difficile videre diabolum victum,
quando qui ab illo occisus est resurrexit. Illud est majus, et ad
intelligendum profundius, videre diabolum victum, quando sibi vicisse
videbatur, id est, quando Christus occisus est. Tunc enim sanguis
ille, quoniam ejus erat qui nullum habuit omnino peccatum, ad
remissionem nostrorum fusus est peccatorum, ut quia eos diabolus merito
tenebat, quos peccati reos conditione mortis obstrinxit, hos per eum
merito dimitteret, quem nullius peccati reum immerito poena mortis
affecit. Hac justitia victus, et hoc vinculo vinctus est fortis, ut
vasa ejus eriperentur (Marc. III, 27), quae apud eum cum ipso
et angelis ejus fuerant vasa irae, et in vasa misericordiae verterentur
(Rom. IX, 22, 23). Haec quippe verba ipsius Domini nostri
Jesu Christi de coelo ad se facta, cum primum vocatus est, narrat
apostolus Paulus. Nam inter caetera quae audivit, etiam hoc sibi
dictum sic loquitur: Ad hoc enim tibi apparui, ut constituam te
ministrum et testem eorum quae a me vides, quibus etiam praeeo tibi,
liberans te de populo et de gentibus, in quas ego mitto te aperire
oculos caecorum, ut avertantur a tenebris, et a potestate satanae ad
Deum, ut accipiant remissionem peccatorum, et sortem quae in
sanctis, et fidem quae in me est (Act. XXVI, 16-18).
Unde et exhortans idem apostolus credentes ad gratiarum actionem Deo
Patri: Qui eruit nos, inquit, de potestate tenebrarum, et
transtulit in regnum Filii charitatis suae, in quo habemus
redemptionem in remissionem peccatorum (Coloss. I, 13, 14).
In hac redemptione tanquam pretium pro nobis datus est sanguis
Christi, quo accepto diabolus non ditatus est, sed ligatus: ut nos
ab ejus nexibus solveremur, nec quemquam secum eorum quos Christus ab
omni debito liber indebite fuso suo sanguine redemisset, peccatorum
retibus involutum traheret ad secundae ac sempiternae mortis exitium
(Apoc. XXI, 8); sed hactenus morerentur ad Christi gratiam
pertinentes, praecogniti et praedestinati et electi ante constitutionem
mundi (I Petr. I, 20), quatenus pro illis ipse mortuus est
Christus, carnis tantum morte, non spiritus.
|
|