|
14 Filius quomodo minor Patre ac se ipso. His et talibus divinarum
Scripturarum testimoniis, quibus, ut dixi, priores nostri copiosius
usi, expugnaverunt haereticorum tales calumnias vel errores,
insinuatur fidei nostrae unitas et aequalitas Trinitatis. Sed quia
multa in sanctis Libris propter incarnationem Verbi Dei, quae pro
salute nostra reparanda facta est, ut mediator Dei et hominum esset
homo Christus Jesus (I Tim. II, 5), ita dicuntur, ut
majorem Filio Patrem significent, vel etiam apertissime ostendant;
erraverunt homines minus diligenter scrutantes vel intuentes universam
seriem Scripturarum, et ea quae de Christo Jesu secundum hominem
dicta sunt, ad ejus substantiam quae ante incarnationem sempiterna
erat, et sempiterna est, transferre conati sunt. Et illi quidem
dicunt minorem Filium esse quam Pater est, quia scriptum est ipso
Domino dicente, Pater major me est (Joan. XIV, 28).
Veritas autem ostendit secundum istum modum etiam se ipso minorem
Filium. Quomodo enim non etiam se ipso minor factus est, qui
semetipsum exinanivit, formam servi accipiens? Neque enim sic accepit
formam servi, ut amitteret formam Dei, in qua erat aequalis Patri.
Si ergo ita accepta est forma servi, ut non amitteretur forma Dei,
cum et in forma servi et in forma Dei idem ipse sit Filius unigenitus
Dei Patris, in forma Dei aequalis Patri, in forma servi mediator
Dei et hominum homo Christus Jesus; quis non intelligat quod in
forma Dei etiam ipse se ipso major est, in forma autem servi etiam se
ipso minor est? Non itaque immerito Scriptura utrumque dicit, et
aequalem Patri Filium, et Patrem majorem Filio. Illud enim
propter formam Dei, hoc autem propter formam servi, sine ulla
confusione intelligitur. Et haec nobis regula per omnes sacras
Scripturas dissolvendae hujus quaestionis, ex uno capitulo Epistolae
Pauli apostoli promitur, ubi manifestius ista distinctio commendatur.
Ait enim: Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est
esse aequalis Deo; sed semetipsum exinanivit, formam servi
accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo
(Philipp. II, 6, 7). Est ergo Dei Filius Deo Patri
natura aequalis, habitu minor. In forma enim servi quam accepit,
minor est Patre: in forma autem Dei in qua erat etiam antequam hanc
accepisset, aequalis est Patri. In forma Dei, Verbum per quod
facta sunt omnia (Joan. I, 3): in forma autem servi, factus ex
muliere, factus sub Lege, ut eos qui sub Lege erant, redimeret
(Galat. IV, 4, 5). Proinde in forma Dei fecit hominem; in
forma servi factus est homo. Nam si Pater tantum sine Filio fecisset
hominem, non scriptum esset, Faciamus hominem ad imaginem et
similitudinem nostram (Gen. I, 26). Ergo quia forma Dei
accepit formam servi, utrumque Deus et utrumque homo: sed utrumque
Deus propter accipientem Deum, utrumque autem homo propter acceptum
hominem. Neque enim illa susceptione alterum eorum in alterum
conversum atque mutatum est: nec divinitas quippe in creaturam mutata
est, ut desisteret esse divinitas; nec creatura in divinitatem, ut
desisteret esse creatura.
|
|
