|
23. Visio in rubo. Moyses autem quando ad populum Israel ex
Aegypto educendum missus est, sic ei Dominum apparuisse scriptum
est: Pascebat, inquit, oves Jethro soceri sui sacerdotis Madian,
et egit oves in desertum, et venit in montem Dei Horeb. Apparuit
autem illi angelus Domini in flamma ignis de rubo. Et vidit quia in
rubo arderet ignis, rubus vero non comburebatur. Et ait Moyses:
Ibo, et videbo visum istud, quod tam magnum vidi, quoniam non
comburitur rubus. Cum ergo vidit Dominus quia venit videre, clamavit
eum Dominus de rubo dicens: Ego sum Deus patris tui, Deus
Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob. (Exod. III,
1-6). Et hic primo angelus Domini dictus est, deinde Deus.
Numquid ergo angelus est Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus
Jacob? Potest ergo recte intelligi ipse Salvator, de quo dicit
Apostolus: Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem,
qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5).
Qui ergo super omnia est Deus benedictus in saecula, non absurde
etiam hic ipse intelligitur Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus
Jacob. Sed cur prius angelus Domini dictus est, cum de rubo in
flamma ignis apparuit? utrum quia unus ex multis Angelis erat, sed
per dispensationem personam Domini sui gerebat; an assumptum erat
aliquid creaturae, quod ad praesens negotium visibiliter appareret, et
unde voces sensibiliter ederentur, quibus praesentia Domini per
subjectam creaturam corporeis etiam sensibus hominis, sicut oportebat,
exhiberetur? Si enim unus ex Angelis erat, quis facile affirmare
possit utrum ei Filii persona nuntianda imposita fuerit, an Spiritus
sancti, an Dei Patris, an ipsius omnino Trinitatis, qui est unus
et solus Deus, ut diceret, Ego sum Deus Abraham, et Deus
Isaac, et Deus Jacob? Neque enim possumus dicere Deum Abraham,
et Deum Isaac, et Deum Jacob, Filium Dei esse, et Patrem non
esse; aut Spiritum sanctum, aut ipsam Trinitatem, quam credimus et
intelligimus unum Deum, audebit aliquis negare Deum Abraham, et
Deum Isaac, et Deum Jacob. Ille enim non est illorum patrum
Deus, qui non est Deus. Porro si non solum Pater Deus est, sicut
omnes etiam haeretici concedunt; sed etiam Filius, quod, velint
nolint, coguntur fateri, dicente Apostolo, Qui est super omnia
Deus benedictus in saecula; et Spiritus sanctus, dicente ipso
Apostolo, Clarificate ergo Deum in corpore vestro; cum supra
diceret, Nescitis quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus
sancti, quem habetis a Deo (I Cor. VI, 20, 19)? et hi
tres unus Deus, sicut catholica sanitas credit: non satis elucet quam
in Trinitate personam, et utrum aliquam, an ipsius Trinitatis
gerebat ille angelus, si unus ex caeteris Angelis erat. Si autem in
usum rei praesentis assumpta creatura est, quae et humanis oculis
appareret, et auribus insonaret, et apellaretur angelus Domini, et
Dominus, et Deus; non potest hic Deus intelligi Pater, sed aut
Filius, aut Spiritus sanctus. Quanquam Spiritum sanctum alicubi
angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim
de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Joan. XVI,
13); et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de
Domino autem Jesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod
magni consilii Angelus dictus sit (Isai. IX, 6): cum et
Spiritus sanctus, et Dei Filius, sit Deus et Dominus angelorum.
|
|
