|
27. Moyses quomodo viderit Deum. Est etiam quo moveri plerique
solent, quia scriptum est, Et locutus est Dominus ad Moysen facie
ad faciem, sicut quis loquitur ad amicum suum: cum paulo post dicat
idem Moyses, Si ergo inveni gratiam ante te, ostende mihi temetipsum
manifeste, ut videam te; ut sim inveniens gratiam ante te, et ut
sciam quia populus tuus est gens haec: et paulo post iterum dixit
Moyses ad Dominum, Ostende mihi majestatem tuam. Quid est hoc,
quod in omnibus quae supra fiebant, Deus videri per suam substantiam
putabatur, unde a miseris creditus est, non per creaturam, sed per
seipsum visibilis Filius Dei; et quod intraverat in nebulam Moyses,
ad hoc intrasse videbatur, ut oculis quidem populi ostenderetur caligo
nebulosa, ille autem intus verba Dei tanquam ejus faciem contemplatus
audiret et quomodo dictum est, Locutus est Dominus ad Moysen facie
ad faciem, sicut quis loquitur ad amicum suum: et ecce idem dicit,
Si inveni gratiam ante te, ostende mihi temetipsum manifeste?
Noverat utique quod corporaliter videbat, et veram visionem Dei
spiritualiter requirebat. Locutio quippe illa quae fiebat in vocibus,
sic modificabatur, tanquam esset amici loquentis ad amicum. Sed Deum
Patrem quis corporeis oculis videt? Et quod in principio erat
Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum, per quod
facta sunt omnia (Joan. I, 1, 3), quis corporeis oculis
videt? Et Spiritum sapientiae quis corporeis oculis videt? Quid est
autem, Ostende mihi temetipsum manifeste, ut videam te; nisi,
ostende mihi substantiam tuam? Hoc autem si non dixisset Moyses,
utcumque ferendi essent stulti, qui putant per ea quae supra dicta vel
gesta sunt, substantiam Dei oculis ejus fuisse conspicuam: cum vero
hic apertissime demonstretur, nec desideranti hoc fuisse concessum;
quis audeat dicere per similes formas, quae huic quoque visibiliter
apparuerant, non creaturam Deo servientem, sed hoc ipsum quod Deus
est cujusquam oculis apparuisse mortalium?
28. Et id quidem quod postea Dominus dicit ad Moysen, non poteris
videre faciem meam, et vivere: non enim videbit homo faciem meam et
vivet. Et ait Dominus: Ecce locus penes me est, et stabis super
petram, statim ut transiet mea majestas, et ponam te in specula
petrae; et tegam manu mea super te, donec transeam, et auferam manum
meam, et tunc videbis posteriora mea; nam facies mea non apparebit
tibi (Exod. XXXIII, 11-23).
|
|
