|
20. Superbi putantes se propria virtute posse purgari ad videndum
Deum. Sunt autem quidam qui se putant ad contemplandum Deum et
inhaerendum Deo virtute propria posse purgari: quos ipsa superbia
maxime maculat. Nullum enim vitium est cui magis divina lege
resistatur, et in quod majus accipiat dominandi jus ille superbissimus
spiritus, ad ima mediator, ad summa interclusor: nisi occulte
insidians alia via devitetur; aut per populum deficientem, quod
interpretatur Amalec, aperte saeviens, et ad terram promissionis
repugnando transitum negans, per crucem Domini quae Moysi manibus
extensis est praefigurata, superetur (Exod. XVII, 8-16).
Hinc enim purgationem sibi isti virtute propria pollicentur, quia
nonnulli eorum potuerunt aciem mentis ultra omnem creaturam
transmittere, et lucem incommutabilis veritatis quantulacumque ex parte
contingere: quod christianos multos ex fide interim sola viventes,
nondum potuisse derident. Sed quid prodest superbienti, et ob hoc
erubescenti lignum conscendere, de longinquo prospicere patriam
transmarinam? Aut quid obest humili de tanto intervallo non eam
videre, in illo ligno ad eam venienti, quo dedignatur ille portari?
|
|
