|
15. Proinde quod sequitur et exsultans dicit
, Solvi breviter quaestionem: vere solvit eam, sed pro nobis:
quandoquidem dicendo, in indignis non esse dissimiles causas,
baptizare, daemonia pellere, caeterasque non dissimiles fecisse
virtutes, quibus dicentibus, In nomine tuo ista fecimus: dicturus
est,
|
“Non novi vos; recedite a me, operarii iniquitatis;”
|
|
manifestavit tam verum esse quod baptizant Baptismo Jesu Christi,
etiam qui separati sunt ab Ecclesia, quam verum est quod daemonia
pellunt in nomine Jesu Christi: sed eos utrumque nec ad vitam
aeternam perducere, nec ab aeternis suppliciis vindicare . Ac per hoc
quemadmodum si veniret ad Ecclesiam quisquam eorum, a quibus expulit
daemonia ille, quem viderunt discipuli separatum a grege Jesu Christi
pellere daemonia in nomine Jesu Christi, nequaquam virtus quae in
illo facta fuerat negaretur, sed ei quod deerat adderetur: ita
quisquis extra Ecclesiam fuerit ab haereticis vel schismaticis, tamen
Christi Baptismate consecratus, cum ad Ecclesiam venerit, non est
negandum Sacramentum veritatis, quo imbutus est; sed adjicienda
pietas unitatis, a qua separatus est, et sine qua illudinesse illi
posset, prodesse non posset. Hoc facimus, hoc a majoribus traditum
accepimus, hoc in catholica Ecclesia, quae toto orbe diffunditur,
contra omnes falsitatis nebulas custodimus. Quid ergo hinc a nobis
amplius disputandum est, quando ipse breviter solvit quaestionem,
commemorando evangelica testimonia, quibus profecto, si contentiosus
esse nollet, et suum damnaret errorem, et Baptismi cognosceret
veritatem?
16. Quid itaque opus est omnia ejus verba retexere, quibus argute
sibi videtur dicere, et multa loquacitate versare, ideo apud se esse
verum Baptismum, quia et a nobis agnoscitur, non negatur? Nam
quisquis firmum et inconcussum tenuerit, quod verissima et inviolabilis
regula veritatis ostendit, id in unoquoque improbandum vel emendandum
quod falsum atque vitiosum est, agnoscendum autem et acceptandum quod
verum atque rectum est; simul vidit et quid in Donatistarum haeresi
detestemur, et quid violare minime debeamus. Cum enim in suae
separationis iniquitate detinent Baptismi veritatem, iniquitas eorum a
nobis culpatur, veritas autem Baptismi ubique agnoscitur et probatur.
|
|