|
3. Videamus ergo de Baptismatis iteratione
quid dicant, qui verecundantur hoc in aperto dicere, quod utinam in
aperto timerent admittere. Ubi sit, inquit, verum Baptisma
quaeritur. Deinde subjungit: Usque adeo meum est, ut quod a me
unicum datum est, nec ab ipsis sacrilegis iteretur. Cui respondemus:
Sacrilegus non est qui unicum Baptisma, non quod tuum, sed quod
Christi est, iterare non audet. Christi est enim unica hominis in
Baptismate consecratio; tua est autem unici Baptismatis iteratio.
Corrigo in te quod tuum est, agnosco quod Christi est. Hoc enim
justum est, ut cum mala hominum reprobamus, quaecumque in illis bona
Dei reperimus, approbemus. Hoc, inquam, justum est, ut etiam in
sacrilego non violem quod verum invenio Sacramentum; nec sic emendem
sacrilegum, ut in eo perpetrem sacrilegium.
|
|
