|
5. Sed, ut dicere coeperam, non audiamus,
Haec dicis, haec dico; sed audiamus, Haec dicit Dominus. Sunt
certe Libri dominici, quorum auctoritati utrique consentimus, utrique
cedimus , utrique servimus: ibi quaeramus Ecclesiam, ibi discutiamus
causam nostram. Hic forte dicturi sunt: Quid quaeris in Libris quos
ignibus tradidisti? Ad hoc respondeo, Quid times ne legantur isti
Libri, si eos ab ignibus custodisti? Eos certe ille tradidisse
credatur, qui eis lectis non consentire convincitur. Aut si forte
isti Libri ita designant traditorem suum, sicut designavit Dominus
Judam; legant in eis nominatim et expresse vel Caecilianum vel
ordinatores ejus, eorumdem Librorum futuros fuisse traditores, et si
non eos anathematizavero, ipse cum eis judicer tradidisse. Sed neque
nos in eis Libris invenimus Majorini ordinatores designatos esse
traditores, quamvis haec aliunde recitemus. Auferantur ergo illa de
medio, quae adversus nos invicem, non ex divinis canonicis Libris,
sed aliunde recitamus. Quod si nolint ut auferantur, videant quia et
si utraque vera sunt, nulla fuit causa separationis illorum, ut eos
fugerent quos habebant: et si utraque falsa sunt, nulla fuit causa
separationis illorum, ut eos fugerent quos in nullo crimine
reperiebant: et si nostra vera, illorum autem falsa sunt, nulla fuit
causa separationis illorum, quia potius se corrigere, atque in unitate
permanere debebant: et si nostra falsa sunt, et illorum vera sunt,
nulla fuit causa separationis illorum, quia innocentem orbem terrarum,
cui haec demonstrare vel noluerunt vel non potuerunt, deserere non
debebant.
6. Quaerat fortasse aliquis, et dicat mihi: Cur ergo ista vis
auferri de medio, quando communio tua, etiamsi proferantur, invicta
est? Quia nolo humanis documentis, sed divinis oraculis sanctam
Ecclesiam demonstrari. Si enim sanctae Scripturae in Africa sola
designaverunt Ecclesiam, et in paucis Romae Cutzupitanis vel
Montensibus, et in domo vel patrimonio unius Hispanae mulieris ;
quidquid de chartis aliis aliud proferatur, non tenent Ecclesiam nisi
Donatistae. Si in paucis Mauris provinciae Caesareensis eam sancta
Scriptura determinat; ad Rogatistas transeundum est. Si in paucis
Tripolitanis et Byzacenis et Provincialibus; Maximianistae ad eam
pervenerunt. Si in solis Orientalibus; inter Arianos et Eunomianos
et Macedonianos, et si qui illic alii sunt, requirenda est. Quis
autem possit singulas quasque haereses enumerare gentium singularum?
Si autem Christi Ecclesia canonicarum Scripturarum divinis et
certissimis testimoniis in omnibus gentibus designata est: quidquid
attulerint, et undecumque recitaverint qui dicunt, Ecce hic est
Christus, ecce illic; audiamus potius, si oves ejus sumus, vocem
pastoris nostri dicentis, Nolite credere (Matth. XXIV,
23). Illae quippe singulae in multis gentibus, ubi ista est, non
inveniuntur: haec autem, quae ubique est, etiam ubi illae sunt
invenitur. Ergo in Scripturis sanctis canonicis eam requiramus.
|
|
