|
100. Omissis igitur et repudiatis nugis theatricis et poeticis,
divinarum Scripturarum consideratione et tractatione pascamus animum
atque potemus vanae curiositatis fame ac siti fessum et aestuantem, et
inanibus phantasmatibus, tanquam pictis epulis, frustra refici
satiarique cupientem: hoc vere liberali, et ingenuo ludo salubriter
erudiamur. Si nos miracula spectaculorum, et pulchritudo delectant,
illam desideremus videre Sapientiam, quae pertendit a fine usque ad
finem fortiter, et disponit omnia suaviter (Sap. VIII, 1).
Quid enim mirabilius, vi incorporea mundum corporeum fabricante et
administrante? aut quid pulchrius ordinante et ornante?
|
|
