|
His omnibus expletis, oratio tibi est necessaria. Ergo Deum
alloquere, et nisi secus egeris, de ipso securus ita affare: Deus
meus, Deus meus, misericordia mea, refugium meum, te desidero, ad
te venire festino, ne despicias me sub tremendo discrimine positum,
adesto mihi propitius in his meis magnis necessitatibus: non possum me
redimere meis operationibus, sed tu redime me et miserere mei.
Diffido de meis meritis, sed confido de miserationibus tuis: et plus
confido de tuis miserationibus, quam diffidam de malis actibus meis.
Tu es spes mea, Deus meus: tibi soli peccavi mea culpa. Qui fui
tibi charus ad redimendum, non sim vilis ad perdendum. Et nunc ad te
venio qui nulli dees: cupio dissolvi, et esse tecum. In manus tuas
commendo spiritum meum, Domine. Respice in me, Domine Deus
veritatis; et praesta mihi, Deus meus, ut in pace dormiam et
requiescam. Qui in Trinitate perfecta vivis et regnas Deus, per
omnia saecula saeculorum. Amen.
|
|