|
Nec praetermittendum est illud apostoli Jacobi praeceptum,
Infirmatur quis in vobis, inducat presbyteros Ecclesiae, et orent
super eum, ungentes eum oleo sancto in nomine Domini Jesu, et oratio
fidei salvabit infirmum (Jacobi V, 14, 15). Ergo sic roges
de te et pro te fieri, sicut dixit apostolus Jacobus, imo per
Apostolum suum Dominus. Ipsa videlicet olei sacrati delibutio,
intelligitur Spiritus sancti typicalis unctio. Illud etiam vivificum
Dominici corporis supplementum suscipere, fili mi, non renuas: quin
potius illud avidissime quaeras, fideliter comedas. Cibus ille etenim
incomparabilis, ineffabilis, viaticum tibi erit saluberrimum:
redemptionis tuae pretium, Redemptoris monimentum, et redempti
munimentum. De confessione superiori tractatu te breviter
commonefeci, quod urgebat me ad alia tendendi curiosa necessitas.
Nunc quoque de eodem confessionis capitulo recapitulationem
compendiosam facere dispono.
Sunt quidam, qui sufficere sibi ad salutem autumant, si soli Deo,
cui nihil occultum est, quem nullius latet conscientia, sua
confiteantur crimina. Nolunt enim, aut erubescunt, sive dedignantur
ostendere se sacerdotibus; quos tamen inter lepram et lepram discernere
per legislatorem constituit Dominus (Deut. XVII, 8 et 9).
Sed nolo ut ipsa decipiaris opinione, quatenus confundaris confiteri
coram Domini vicario, tabescens prae rubore, vel cervicosus prae
dedignatione: nam ipsius humiliter subeundum est judicium, quem
Dominus sibi non dedignatur vicarium. Ergo ad te venire roges
sacerdotem, et fac ipsum conscientiarum tuarum penitissimarum
participem. Non seducat te somniantium illa superstitio, quae in
visitando confirmat, quia salvat sacerdote inconsulto ad Deum
peccatorum confessio. Nos autem non abnegamus quin sit ad Deum
frequenter referenda peccatorum confessio. Beatus enim qui tenebit,
et allidet parvulos vel maximos suos ad petram (Psal. CXXXVI,
9). Petra autem Christus est (I Cor. X, 4). Sed
testamur, et testatur illud sana doctrina, ne tibi applaudentium
faveas auribus, quoniam prius eges sacerdotis, qui mediator sit ad
Deum tuum, salubri judicio: alioquin et sub Lege et gratia, Ite et
ostendite vos sacerdotibus (Luc. XVII, 14; Levit. XIV,
2), responsum divinum quomodo consummaretur? Confitemini alterutrum
peccata vestra (Jacobi V, 16), quomodo compleretur? Ergo
cicatricum tuarum arbiter, Dei vice, dominus adhibeatur presbyter,
et revela ei vias tuas: et ipse tibi exhibebit antidotum
reconciliationis.
|
|
