|
Nullam certe personam te frequentius visitare vellem, nec cum aliqua
te crebrius visitante, familiare vellem tecum habere secretum.
Periclitatur enim fama virginis crebra certe alicujus personae
salutatione, periclitatur et conscientia. Nam quanto saepius eumdem
videris vultum, vel vocem audieris, tanto expressius ejus imago tuae
memoriae imprimetur. Et ideo inclusa etiam facie velata loqui debet
cum viro, et ejus cavere conspectum, cui cum timore solum debet
praestare auditum. Nam eamdem viri vocem saepe admittere, quibusdam
periculosum esse non dubito. Adolescentium et suspectarum personarum
devita colloquium; nec unquam tecum, nisi tu audientiam illius, qui
tibi proprie loquatur: et hoc si certa necessitas poposcerit. Cum
nullo itaque advenientium, praeter episcopum, aut abbatem, vel magni
nominis priorem, sine ipsius presbyteri licentia vel praecepto
loquaris, ut difficultas loquendi tecum, tibi praestet quietem.
Nunquam inter te et quemlibet virum quasi occasione exhibendae
charitatis, vel nutriendi affectus, vel expetendae familiaritatis aut
amicitiae spiritualis, discurrant nuntii: nec eorum munuscula
litterasque suscipias, nec illis tua dirigas, prout moris est, puta
zonas, marsupia, quae diverso stamine et subtegmine variata sunt, et
caetera quae hujusmodi adolescentioribus monachi per clericos mittunt,
quod fomentum est amoris illiciti, et magni materia mali.
|
|
