|
His inspectis, operi manuum, lectioni et orationi certa tempora
deputentur. Otiositas quippe inimica est animae, quam prae omnibus
cavere debet inclusa. Est enim omnium malorum parens, libidinis
artifex, pervagationum altrix, nutrix vitiorum, fomentum acediae,
tristitiae incentivum. Ipsa pessimas cogitationes seminat,
affectiones illicitas quaerit, suscitat desideria. Ipsa quietis
fastidium parit, horrorem incutit cellae. Nunquam te improvidam,
nunquam te spiritus inveniat otiosam. Sed quia mens nostra, quae in
hac vita subdita est vanitati, nunquam in eodem statu permanet;
otiositas exercitiorum varietate fuganda est, et quies nostra quadam
operum vicissitudine fulcienda. Itaque a calendis novembris usque ad
Quadragesimam, secundum aestimationem suam, plus media nocte
repauset: et sic surgens cum qua potest devotione, secundum formam
Regulae beati Benedicti, nocturnas vigilias celebret, quibus mox
succedat oratio: secundum quod eam Spiritus sanctus adjuverit, aut
protelare debet aut abbreviare. Caveat autem ne prolixior oratio
fastidium pariat. Utilius est enim saepius orare breviter, quam semel
nimis prolixe: nisi forte orationi devotio inspirata ipso nesciente,
qui orat, prolongaverit. Post orationem in honorem Virginis debitum
solvat officium, sanctorum commemorationes adjiciens. Cave autem ne
de numero Psalmorum, vel commemoratione, aliquam tibi legem imponas;
sed quamdiu te Psalmi delectant, utere illis. Si tibi coeperint esse
onerosi, transi ad lectionem: quae si fastidium ingerit, surge ad
orationem: sic ad opus manuum, his fatigata, pertransiens, ut
salubri alternatione spiritum recrees, et pellas acediam. Finitis
commemorationibus quarum numerum non propositioni, vel voci necessitas
extorqueat, sed inspirans devotio dictat; tempus quod restat usque ad
auroram, operi manuum cum psalmorum modulatione deserviat. Albescente
aurora matutinas laudes cum horae primae orationum hymnis persolvat: et
sic in alternatione lectionum, Psalmorum quoque prout ea devotio
variaverit, tertiam exspectet, qua dicta in opere manuum usque ad
horam nonam occupetur. Cibo autem sumpto et gratiarum actionibus Deo
solutis, ad praescriptam mansuetudinem redeat spiritualibus exercitiis
opus corporale intermittens usque ad vesperas. Facto autem parvo
intervallo aliquam lectionem de Vitis Patrum vel institutis vel
miraculis eorum sibi secretius legat: ut orta ex his aliqua
compunctione, in quodam fervore spiritus completorium dicat; ut cum
pleno pectore devotionis lectulo membra componat: illa sane quae
litteras non intelligit, operi manuum diligentius insistat. Ita ut
cum paulatim fuerit fatigata, surgat et genua flectat, et breviter
oret Dominum suum, et statim opus, quod intermiserat, resumat: et
hoc faciat tempore scilicet utroque lectionis et laboris, Dominicam
orationem crebrius inter opera eadem repetens: et si quos psalmos
voluerit, interserens.
|
|
