PROLOGUS.

Jam pluribus annis exigis a me, soror, ut secundum modum vivendi quem arripuisti pro Chricertam tibi formulam tradam, ad quam et mores tuos sto, dirigere, et vitam religionis, et vitae religiosae possis exercitia ordinare. Utinam a sapientiore id peteres et impetrares, qui non conjectura qualibet, sed experientia didicisset, quod alios doceret. Ego certe qui carne et spiritu tibi frater sum, quoniam negare non possum, quidquid injungis; faciam quae hortaris, et ex diversis Patrum institutis aliqua quae tibi videntur necessaria excerpens, ad componendum exterioris hominis statum certam tibi regulam tradere curabo, pro loco et tempore quaedam adjiciens; et spiritualia corporalibus, ubi utile visum fuerit, interserens.