|
Jam de cibi et potus qualitate vel quantitate, ex abundanti quidem
tibi legem imponere, soror, quae ab ipsa infantia usque ad
senectutem, quae nunc tua membra debilitat, parcissimo cibo vix corpus
sustentas: pro aliis cum quibus id utile futurum arbitrans, certam de
his praescribere regulam tentabo. Beatus Benedictus libram panis et
heminam potus concedit monacho: quod nos inclusis delicatioribus non
negamus; adolescentibus tamen in corpore robustis, ab omni quod
inebriare potest, abstinere utilissimum est. Panem nitidum et cibos
delicatos, quasi impudicitiae venenum evitet. Sic necessitati
consulat, ut et famem repellat, et appetitum non satiet. Itaque quae
ad perfectiorem abstinentiam progredi non valent, libra panis et hemina
lautioris potus contentae sint: sive bis comedant, sive semel. Unum
habeant de oleribus vel leguminibus pulmentum, vel certe de
farinaceis. Cui modicum olei, vel butyri vel lactis injiciens, hoc
condimento fastidium repellat. Et hoc ei, si ea die coenatura est,
sufficiat. Ad coenam vero parum lactis sibi vel piscis modicum, vel
aliquid hujusmodi si praesto fuerit, apponat. Uno genere cibi
contenta cum pomis et herbis crudis, si quas habuerit, haec ipsa si
semel comederit in die, praelibato pulmento possunt apponi. In
vigiliis sanctorum tamen et Quatuor Temporum jejuniis, omnium etiam
feriarum quarta et sexta, extra Quinquagesimam in cibo quadragesimali
jejunet. In Quadragesima voro unum quotidie ei sufficiat pulmentum.
Et nisi infirmitas impediat, feria sexta in pane et aqua jejunet. Ab
Exaltatione sanctae Crucis usque ad Quadragesimam semel in die hora
nona reficiat. In Quadragesima, dicta vespera, jejunium solvat. A
Pascha usque ad Pentecosten ad sextam prandeat, et ad prandium
silentium teneat: quod etiam tota aestate faciet, praeter ferias
quarta et sexta, et solemnibus jejuniis. Diebus autem quibus
jejunat, liceat ei in aestate pro somno meridiano et inter matutinas et
primam modicum quietis indulgere corpusculo.
|
|
