CAPUT XXV. In tentationibus impudicis recogitanda virginis Agnetis historia.

Si vigilanti subito, aut quiete soporis, aut arte tentatoris calor corporis fuerit excitatus, et in somnum callidus hostis invexerit, diversisque cogitationibus quietem pudicitiae infestaverit, proposueritque delicias, vitae durioris horrorem incusserit; veniat tibi in mentem beatae virginis, quae in tenera aetate tam crebro reportavit de impiissimo hoste triumphum. Cogita Agnem beatissimam a qua aurum, argentum, vestes pretiosissimae, lapides pretiosi et tota saecularis gloriae pompa quasi quaedam stercora sunt reputata. Vocata ad tribunal non abfuit; blandiebatur judex, contempsit; minabatur, irrisit, magis metuens ne parceret quam ne puniret: foedumque lupanar vertit in oratorium: quod cum virgine ingrediens angelus lucem infudit tenebris, et insectatorem pudicitiae morte multabat. Si igitur et tu oraveris, et contra libidinis incentorem lacrymarum tuarum arma levaveris, non certe angelus tuo casto deerit cubiculo, qui prostibulo non defuit. Merito beatam Agnem ignis iste materialis nequivit adurere, cui carnis flamma tepuerat, quam ignis succenderat charitatis. Quotiescumque nequam spiritus illicita quaeque suggesserit, vehementior incubuerit aestus; illum qui scrutatur corda et renes, scito esse praesentem, et sub ejus oculos esse quidquid agis vel cogitas. Habe proinde reverentiam Domino, quem tibi assistere, non dubites, et depraedatori responde: Angelum habeo amatorem, qui nimio zelo custodit corpus meum. Adjuvet conatum tuum in tali necessitate discreta abstinentia. Quia ubi multa carnis afflictio, aut nulla, aut parva aliqua potest esse delectatio.