CAPUT XXXIII. De superbia et ejus speciebus.

Hoc est certum haud securum peccatorum omnium fundamentum, ex quo quidquid aedificas, ruinae patet. Initium omnis peccati superbia, quae angelum de coelo, hominem de paradiso expulit. Hujus pessimae cum multi sint rami; omnes tamen in duas species dividuntur, in carnalem scilicet et spiritualem. Carnalis superbia est de carnalibus, spiritualis est de spiritualibus superbire. Carnalis postea in duas subdividitur species: in jactantiam scilicet, et vanitatem. Vanitas est, si ancilla Christi intus in animo suo glorietur se nobilibus ortam natalibus; si se divitiis paupertatem praetulisse pro Christo delectetur; si se pauperioribus et ignobilioribus praeferre conetur; si se contempsisse divitum nuptias, quasi aliquid magnum admiretur.