CAPUT XXXVII. Persequitur de virtutum ornamentis.

Jungatur castitati humilitas, et nihil erit splendius. Prudentiae societur simplicitas, et nihil erit lucidius. Copuletur misericordia justitiae, et nihil erit suavius. Adde fortitudini modestiam, et nihil erit utilius. In hac varietate tuae mentis oculos occupa. Hanc in anima tua omni studio forma: cui si fimbrias aureas addas, vestem polymitam, in qua te sponsus cum summa dilectione conspiciat, texuisti: fimbria extrema pars, quasi finis est vestimenti; Finis autem praecepti charitas est de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5).