|
Sic cum discedere ab invicem hora compulerit, inclusa voluptatibus,
anus cibariis onerata recedet. Reddita quieti misera eas quas auditus
induxerat, in corde versat imagines; et ignem praemissa confabulatione
conceptum vehementius sua cogitatione succendit: quasi ebrius in psalmo
titubat, in lectione cadit, fluctuat in oratione. Refusa mundi luce
citantur mulierculae addentes nova veteribus, non cessant, donec
captivam liberius daemonibus illudendam exponant. Nam manifestior
sermo non jam de accendenda, sed potius de satianda voluptate
procedens: ubi et quando et per quem possit explere quod cogitat, in
commune exponunt. Cella vertitur in prostibulum, et delicato qualibet
arte foramine, aut illa egreditur, aut adulter ingreditur.
Infelicitas haec, ut saepe probatur, pluribus causa viris in hoc
nostro saeculo communis est.
|
|
