|
Silentii gravitatem inclusae servandam praecipue suademus. Est enim
in ea quies magna et fructus multus. Nam cultus justitiae silentium.
Sicut ait Jeremias, Bonum est cum silentio exspectare salutare
Dei. Et iterum, Bonum est viro cum portaverit jugum (Thren.
III, 26, 27): ut sedeat solus et taceat. Unde scriptum
est: Audi, Israel, et tace. Fac ergo quod ait propheta, Dixi,
custodiam vias: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo
custodiam (Psal. XXXVIII, 1, 2). Sic inclusa timens
casum linguae, quam secundum apostolum Jacobum nemo hominum domare
potest (Jacobi III, 8), ponat custodiam ori suo, sola sedeat,
et taceat ore; spiritu loquatur: et credat se non esse solam, quando
sola est. Tunc enim cum Christo est, qui non dignatur in turbis esse
cum ea. Sedeat ergo sola, taceat Christum audiens, et cum Christo
loquens, ponat custodiam ori suo. Primum, ut raro loquatur; deinde
quid loquatur, quibus, et quomodo loquatur, attendat. Raro
loquatur, id est certis et constitutis horis, de quibus postea
dicemus. Quibus loquatur, id est certis personis, et quales ei
fuerint designatae. Quomodo loquatur, id est, humiliter, moderate,
non alta voce, nec dura, nec blanda, nec mixta risu. Nam si hoc ad
quemlibet virum honestum non pertinet, quanto magis ad feminam? quanto
magis ad virginem? quanto magis ad inclusam? Sede ergo, soror mea,
et tace. Si compelleris loqui, parum loquere, humiliter et modeste:
sive de corporalium rerum necessitate, sive de animae salute sermo
incubuerit.
|
|
