|
Fons, inquit sancta Scriptura, ascendebat de terra, irrigans
universam faciem terrae (Gen. II, 6). Si universam terram
irrigabat, ergo et montes irrigabat; quia et montes utique terra
sunt. Si vero et montes irrigabat, diluvium erat. Et quomodo terra
germinaverat herbam virentem et facientem semen? aut quomodo habitabat
homo in terra, si universam terram aqua tegebat?
RESP.
Fons ibi ponitur singularis pro plurali numero. Hoc enim si sollicite
requiramus, in Scripturis sanctis frequenter reperimus. Habes nempe
in Psalmo, Misit in eos muscam caninam, et comedit eos; et ranam,
et exterminavit eos (Psal. LXXVII, 45): cum utique nec una
musca, nec una rana fuerit. Et alibi in Psalmo dixit, Et venit
locusta (Psal. CIV, 34): non ait, locustae; sed, locusta.
En habes singularem numerum pro plurali. Secundum id quod ait
nobilissimus quidam poetarum,
|
“Uterumque armato milite complent”
|
|
(Virgil., Aeneid. lib. 2, vers. 20). Porro autem propter
unitatem naturae dictum est unus fons; ut omnes intelligamus qui sunt
in terra: quia quodam modo omnes ex unius abyssi natura manant. Nam
quod ait, Irrigabat universam faciem terrae, non totam terram
rigabat, sed partem. A toto enim partem significavit; quemadmodum
dicimus, Christus mortuus est, Christus resurrexit: cum non mortuus
fuerit, neque resurrexerit nisi secundum carnem.
|
|