|
1. [vers. 1, 2.] Psalmus ipsi mediatori manu forti,
perfectionis Ecclesiae in hoc saeculo, ubi adversus diabolum
temporaliter militatur.
2. Propheta loquitur: Afferte Domino, filii Dei, afferte
Domino filios arietum: afferte Domino vosmetipsos, quos per
Evangelium duces gregum Apostoli genuerunt. Afferte Domino gloriam
et honorem: per opera vestra Dominus glorificetur et honoretur.
Afferte Domino gloriam nomini ejus: gloriose per orbem innotescat.
Adorate Dominum in aula sancta ejus: adorate Dominum in dilatato et
sanctificato corde vestro; vos enim estis regium sanctum habitaculum
ejus.
3 [vers. 3.] Vox Domini super aquas: vox Christi super
populos. Deus majestatis intonuit: Deus majestatis de nube carnis
terribiliter poenitentiam praedicavit. Dominus super aquas multas:
ipse Dominus Jesus postea quam vocem emisit super populos, et
perterruit eos, convertit in se, et habitavit in eis.
4. [vers. 4.] Vox Domini in virtute: vox Domini jam in
ipsis, potentes faciens eos. Vox Domini in magnificentia: vox
Domini magna faciens in eis.
5. [vers. 5.] Vox Domini conterens cedros: vox Domini
contritione cordis humilians superbos. Conteret Dominus cedros
Libani: conteret per poenitentiam Dominus elatos nitore terrenae
nobilitatis, cum ad eos confundendos ignobilia hujus mundi elegerit
(I Cor, I, 28), in quibus ostendat divinitatem suam.
6. [vers. 6.] Et comminuet eas tanquam vitulum Libani. Et
amputata superba celsitudine illorum, deponet eos ad imitationem
humilitatis suae, qui tanquam vitulus per ipsam hujus saeculi
nobilitatem ad victimam ductus est: Astiterunt enim reges terrae, et
principes convenerunt in unum adversus Dominum et adversus Christum
ejus (Psal. II, 2). Et dilectus sicut filius unicornium: nam
et ipse dilectus atque unicus Patri exinanivit se nobilitate sua; et
factus est homo, sicut filius Judaeorum ignorantium justitiam Dei
(Rom. X, 3) et superbe jactantium tanquam singularem justitiam
suam.
7. [vers. 7.] Vox Domini praecidentis flammam ignis. Vox
Domini per ardorem concitatissimum persequentium se sine ulla sua
laesione transeuntis, vel dividentis furentem iracundiam persecutorum
suorum, ut alii dicerent, Numquid forte ipse est Christus; alii,
Non, sed seducit populum (Joan. VII, 12): atque ita
praecidentis insanum tumultum eorum, ut alios in charitatem suam
trajiceret, alios in malitia eorum relinqueret.
8. [vers. 8.] Vox Domini commoventis solitudinem: vox Domini
commoventis ad fidem Gentes quondam sine spe et sine Deo in hoc mundo
(Ephes. II, 12); ubi nullus propheta, nullus verbi Dei
praedicator, veluti nullus homo habitaverat. Et commovebit Dominus
desertum Cades: et tunc celebrari faciet Dominus sanctum verbum
Scripturarum suarum, quod a Judaeis non intelligentibus deserebatur.
9. [vers. 9.] Vox Domini perficientis cervos: vox enim Domini
primo perficit superatores et repulsores venenosarum linguarum. Et
revelabit silvas: et tunc eis revelabit opacitates divinorum librorum
et umbracula mysteriorum, ubi cum libertate pascantur. Et in templo
ejus unusquisque dicit gloriam: et in Ecclesia ejus omnis in spem
aeternam regeneratus laudat Deum pro suo quisque dono, quod a sancto
Spiritu accepit.
10. [vers. 10.] Dominus diluvium inhabitat: Dominus ergo
primum inhabitat diluvium hujus saeculi in sanctis suis, tanquam in
arca, ita in Ecclesia custoditis. Et sedebit Dominus rex in
aeternum: et deinde sedebit regnans in eis in aeternum.
11. [vers. 11.] Dominus virtutem populo suo dabit: quia
Dominus virtutem populo suo contra hujus mundi procellas et turbines
dimicanti dabit, quia pacem illis in hoc mundo non promisit. Dominus
benedicet populum suum in pace: et idem Dominus benedicet populum
suum, in seipso illi pacem praestans; quoniam, inquit, Pacem meam
do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27).
|
|
