|
3. Quid credendum, servato Symboli ordine, deinceps explicatur.
Non opus esse curiosa inquisitione rerum naturalium. Christiano
sufficere si credat a summe bona Trinitate omnia creata esse, eaque
bona. Cum ergo quaeritur quid credendum sit quod ad religionem
pertineat, non rerum natura ita rimanda est, quemadmodum ab eis quos
physicos Graeci vocant: nec metuendum est , ne aliquid de vi et
numero elementorum, de motu atque ordine et defectibus siderum, de
figura coeli, de generibus et naturis animalium, fruticum, lapidum,
fontium, fluminum, montium, de spatiis locorum et temporum, de
signis imminentium tempestatum, et alia sexcenta de iis rebus quas illi
vel invenerunt vel invenisse se existimant, christianus ignoret; quia
nec ipsi omnia repererunt tanto excellentes ingenio, flagrantes
studio, abundantes otio, et quaedam humana conjectura investigantes,
quaedam vero historica experientia perscrutantes, et in eis quae se
invenisse gloriantur, plura opinantes potius quam scientes. Satis est
christiano rerum creatarum causam, sive coelestium sive terrestrium,
sive visibilium sive invisibilium, non nisi bonitatem credere
Creatoris, qui est Deus unus et verus; nullamque esse naturam quae
non aut ipse sit, aut ab ipso: eumque esse Trinitatem, Patrem
scilicet, et Filium a Patre genitum, et Spiritum sanctum ab eodem
Patre procedentem , sed unum eumdemque Spiritum Patris et Filii.
|
|
