|
Responsio ad q. 3 et ad q. 4. Cum autem initio fidei quae per
dilectionem operatur, imbuta mens fuerit, tendit bene vivendo etiam ad
speciem pervenire, ubi est sanctis et perfectis cordibus nota
ineffabilis pulchritudo, cujus plena visio est summa felicitas. Hoc
est nimirum quod requiris, quid primum, quid ultimum teneatur:
inchoari fide, perfici specie. Haec etiam totius definitionis est
summa. Certum vero propriumque fidei catholicae fundamentum Christus
est: Fundamentum enim aliud, ait Apostolus, nemo potest ponere,
praeter id quod positum est, quod est Christus Jesus (I Cor.
III, 11). Neque hoc ideo negandum est proprium fundamentum esse
fidei catholicae, quia putari potest aliquibus haereticis hoc nobiscum
esse commune. Si enim diligenter quae ad Christum pertinent
cogitentur, nomine tenus invenitur Christus apud quoslibet
haereticos, qui se christianos vocari volunt; re ipsa vero non est
apud eos. Quod ostendere nimis longum est; quoniam commemorandae sunt
omnes haereses, sive quae fuerunt, sive quae sunt, sive quae
potuerunt esse sub vocabulo christiano, et quam sit hoc verum per
singulas quasque monstrandum. Quae disputatio tam multorum est
voluminum, ut etiam infinita videatur.
|
|
