|
Iniquitas deserenda, ut prosint eleemosynae. Non ergo se fallant,
qui per eleemosynas quaslibet largissimas fructuum suorum vel
cujuscumque pecuniae, impunitatem se emere existimant in facinorum
immanitate ac flagitiorum nequitia permanendi: non solum enim haec
faciunt, sed ita diligunt, ut in eis semper optent, tantum si possint
impune, versari. Qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam
(Psal. X, 6); et qui odit animam suam, non est in eam
misericors, sed crudelis: diligendo eam quippe secundum saeculum,
odit eam secundum Deum. Si ergo vellet ei dare eleemosynam, per quam
illi essent munda omnia, odisset eam secundum saeculum, et diligeret
secundum Deum. Nemo autem dat eleemosynam qualemlibet, nisi unde det
ab illo accipiat qui non eget: ideo dictum est, Misericordia ejus
praeveniet me (Psal. LVIII, 11).
|
|
