CAPUT LXXXVIII. |
Instauratio carnis quocumque modo perierit. Non autem perit Deo terrena materies de qua mortalium creatur caro: sed in quemlibet pulverem cineremve solvatur, in quoslibet halitus aurasque diffugiat, in quamcumque aliorum corporum substantiam vel in ipsa elementa vertatur, in quorumcumque animalium etiam hominum cibum cedat carnemque mutetur, illi animae humanae puncto temporis redit , quae illam primitus, ut homo fieret, viveret, cresceret, animavit. |