|
AUGUSTINUS CAELESTINO.
1. O utinam possem assidue tibi aliquid dicere! Id autem aliquid
est, ut curis exueremur inanibus, et curis indueremur utilibus. Nam
de securitate nescio utrum quidquam in hoc mundo sperandum sit.
Scripsi, nec recepi ulla rescripta. Misi adversum Manichaeos
libros, quos paratos et emendatos mittere potui, nec quidquam ex illis
judicii motusque nostri notum mihi factum est. Nunc eos repetere jam
me, vos autem restituere convenit. Peto itaque ne differatis eos
remittere cum rescriptis, quibus nosse cupio quid de illis geritis,
vel adhuc ad illum errorem expugnandum quid armaturae vobis opus esse
arbitremini.
2. Sane quoniam te novi, accipe hoc quiddam grande et breve. Est
natura per locos et tempora mutabilis, ut corpus. Et est natura per
locos nullo modo, sed tantum per tempora etiam ipsa mutabilis, ut
anima. Et est natura quae nec per locos, nec per tempora mutari
potest; hoc Deus est. Quod hic insinuavi quoquo modo mutabile,
creatura dicitur; quod immutabile, Creator. Cum autem omne quod
esse dicimus, in quantum manet dicamus, et in quantum unum est, omnis
porro pulchritudinis forma unitas sit: vides profecto in ista
distributione naturarum, quid summe sit, quid infime, et tamen sit;
quid medie, majusque infimo, et minus summo sit. Summum illud est
ipsa beatitas: infimum, quod nec beatum esse potest, nec miserum:
quod vero medium, vivit inclinatione ad infimum, misere; conversione
ad summum, beate vivit. Qui Christo credit, non diligit infimum,
non superbit in medio, atque ita summo inhaerere fit idoneus: et hoc
est totum quod agere jubemur, monemur, accendimur.
|
|
