|
Domino beatissimo, et venerabili ac desiderabili fratri ac
consacerdoti meo EVODIO, et tecum fratribus,
AUGUSTINUS, et mecum fratres, in Domino salutem.
1. Frater iste nomine Barbarus, servus Dei est jam diu apud
Hipponem constitutus, et verbi Dei fervidus ac studiosus auditor.
Desideravit ad tuam Sanctitatem litteras nostras; in quibus tibi eum
in Domino commendamus, tibique per eum salutem debitam dicimus.
Litteris autem Sanctitatis tuae, quibus ingentes texuisti
quaestiones, respondere operosissimum est, etiam otiosis, et multo
majore quam nos sumus, praeditis facultate disserendi et acrimonia
intelligendi. Duarum sane epistolarum tuarum, quibus multa et magna
conquiris, una nescio quomodo aberravit, et diu quaesita non potuit
reperiri: altera vero, quae inventa est, habet commendationem
suavissimam servi Dei boni et casti adolescentis, quomodo ex hac vita
migraverit, et quibus visionum fraternarum attestationibus meritum ejus
vobis insinuari potuerit. Deinde ex hac occasione proponis et versas
de anima obscurissimam quaestionem, utrum cum aliquo corpore egrediatur
e corpore, quo possit ad corporalia loca ferri, vel locis corporalibus
contineri. Hujus igitur rei tractatus, si tamen ad liquidum a talibus
quales nos sumus, examinari potest, curam atque operam negotiosissimam
postulat, ac per hoc mentem ab his occupationibus otiosissimam. Si
autem breviter vis audire quid mihi videatur, nullo modo arbitror
animam e corpore exire cum corpore.
2. Visiones autem illae, futurorumque praedictiones quomodo fiant,
ille jam explicare conetur, qui novit qua vi efficiantur in unoquoque
animo tanta, cum cogitat. Videmus enim, planeque cernimus in eo
fieri rerum multarum visibilium, et ad caeteros corporis sensus
pertinentium,
... DESUNT CAETERA IN HAC MBS EDITIONE.
|
|
