|
[Ib. III, 2-9.] Hoc solum, inquit, volo discere a
vobis: Ex operibus Legis Spiritum accepistis, an ex auditu fidei?
Respondetur: Utique ex auditu fidei. Ab Apostolo enim praedicata
est eis fides, in qua praedicatione utique adventum et praesentiam
sancti Spiritus senserant: sicut illo tempore in novitate invitationis
ad fidem etiam sensibilibus miraculis praesentia sancti Spiritus
apparebat, sicut in Actibus Apostolorum legitur (Act. II).
Hoc autem factum erat apud Galatas antequam isti ad eos pervertendos
et circumcidendos venissent. Iste ergo sensus est: Si in illis
operibus Legis esset salus vestra, non vobis Spiritus sanctus nisi
circumcisis daretur. Deinde intulit: Sic stulti estis, ut cum
spiritu coeperitis, nunc carne consummemini. Hoc est quod superius in
exordio dixerat: Nisi aliqui sunt conturbantes vos, et volentes
convertere Evangelium Christi (Galat. I, 7). Conturbatio enim
ordini contraria est: ordo est autem a carnalibus ad spiritualia
surgere, non ab spiritualibus ad carnalia cadere, sicut istis
acciderat. Et haec est Evangelii conversio retrorsus: quod quia
bonum non est, non est Evangelium, cum hoc annuntiatur. Quod autem
dicit, Tanta passi estis; multa jam pro fide toleraverant, non
timore, tanquam sub Lege positi, sed magis in ipsis passionibus
charitate timorem vicerant: quoniam charitas Dei diffusa est in
cordibus eorum per Spiritum sanctum quem acceperunt (Rom. V,
5). Sine causa ergo, inquit, tanta passi estis, qui ex
charitate, quae in vobis tanta sustinuit, ad timorem relabi vultis.
Si tamen sine causa tanta passi estis. Quod enim sine causa factum
dicitur, superfluum est; superfluum autem nec prodest, nec nocet;
hoc vero videndum est, ne ad perniciem valeat. Non enim hoc est non
surgere, quod est cadere: quamvis isti nondum cecidissent, sed jam
inclinarentur ut caderent. Nam utique adhuc in eis Spiritus sanctus
operabatur, sicut consequenter dicit: Qui ergo tribuit vobis
Spiritum, et virtutes operatur in vobis, ex operibus Legis, an ex
auditu fidei? Respondetur, Utique ex auditu fidei, sicut superius
tractatum est. Deinde adhibet exemplum patris Abraham, de quo in
Epistola ad Romanos uberius apertiusque dissertum est (Rom. IV,
3). Hoc enim maxime in eo victoriosum est, quod antequam
circumcideretur, deputata est fides ejus ad justitiam, et ad hoc
rectissime refertur quod ei dictum est, Quia benedicentur in te omnes
gentes (Gen. XXII, 18): imitatione utique fidei ejus, qua
justificatus est etiam ante sacramentum circumcisionis, quod ad fidei
signaculum accepit , et ante omnem servitutem Legis, quae multo post
data est.
|
|
