|
[Ib. IV, 21-31.] Deinde subjungit, Dicite mihi,
sub Lege volentes esse, Legem non audistis? Et de duobus quidem
filiis Abrahae quod dicit, facile intelligitur: nam ipse
interpretatur hanc allegoriam. Hos enim duos filios habebat Abraham,
cum duo Testamenta significata sunt. Post mortem autem Sarae, quos
de alia uxore genuit, non pertinent ad hanc significationem. Et ideo
multi legentes Apostolum, librum autem Geneseos ignorantes, putant
solos habuisse duos filios Abraham. Hos ergo solos commemorat
Apostolus, quia solos adhuc habebat, cum haec significarentur, quae
consequenter exponit: quod ille de ancilla, quae Agar vocabatur,
Vetus Testamentum significat, id est, populum Veteris Testamenti,
propter jugum servile carnalium observationum, et promissa terrena,
quibus irretiti, et quae tantummodo sperantes de Deo, non admittuntur
ad haereditatem spiritualem coelestis patrimonii. Non autem sufficit
quod de libera uxore natus est Isaac, ad significandum populum
haeredem Novi Testamenti; sed plus hic valet quod secundum
promissionem natus est. Ille autem et de ancilla secundum carnem, et
de libera nasci potuit secundum carnem, sicut de Cethura, quam postea
duxit Abraham, non secundum promissionem, sed secundum carnem
suscepit filios (Gen. XXV, 1, 2). Isaac enim mirabiliter
natus est per repromissionem, cum ambo parentes senuissent. Quod si
data per Apostolum fiducia, qua duos illos allegorice accipiendos
apertissime ostendit, voluerit aliquis etiam Cethurae filios in aliqua
rerum figura futurarum inspicere (non enim frustra de talibus personis
administratione Spiritus sancti haec gesta conscripta sunt); inveniet
fortasse haereses et schismata significari. Qui filii de libera
quidem, sicut isti de Ecclesia; sed tamen secundum carnem nati sunt,
non spiritualiter per repromissionem. Quod si ita est, nec ipsi ad
haereditatem inveniuntur pertinere, id est ad coelestem Jerusalem,
quam sterilem vocat Scriptura, quia diu filios in terra non genuit.
Quae deserta etiam dicta est, coelestem justitiam deserentibus
hominibus terrena sectantibus, tanquam virum habente illa terrena
Jerusalem, quia Legem acceperat. Et ideo coelestem Jerusalem Sara
significat, quae diu deserta est a concubitu viri propter cognitam
sterilitatem. Non enim tales homines, qualis erat Abraham, ad
explendam libidinem utebantur feminis, sed ad successionem prolis.
Accesserat autem sterilitati etiam senectus, ut ex omni desperatione
divina promissio magnum meritum credentibus daret. Certus ergo de
promissione Dei officio gignendi accessit ad aetatem jam gravem, quam
in annis vigentioribus corporali copulatione deseruerat. Non enim ob
aliud Apostolus, adjuncta earum mulierum figura, interpretatur quod
per prophetam dictum est, Quoniam multi filii desertae, magis quam
ejus quae habet virum; cum et marito prior Sara sit mortua, neque
inter eos ullum exstitisset divortium. Unde ergo illa deserta, aut
illa habens virum, nisi quod Abraham propagandae prolis operam ad
Agar ancillae fecunditatem ab uxoris Sarae sterilitate transtulerat?
ipsa tamen permittente et ultro offerente, ut maritus ejus de ancilla
susciperet filios. Antiqua enim justitiae regula est, quam commendat
ad Corinthios idem apostolus; Mulier sui corporis potestatem non
habet, sed vir; similiter autem et vir sui corporis potestatem non
habet, sed mulier (I Cor. VII, 4), Et hujusmodi enim,
debita, sicut caetera, in eorum quibus debentur potestate consistunt.
Cui potestati qui fraudem non facit, ille castitatis conjugalis jura
custodit. Senectus autem parentum Isaac ad eam significationem
valet, quoniam Novi Testamenti populus quamvis sit novus,
praedestinatio tamen ejus apud Deum, et ipsa Jerusalem coelestis
antiqua est. Unde et Joannes ad Parthos dicit : Scribo vobis,
patres, quoniam cognovistis quod erat ab initio (I Joan. II,
13). Carnales autem qui sunt in Ecclesia, ex quibus haereses et
schismata fiunt, ex Evangelio quidem occasionem nascendi acceperunt;
sed carnalis error quo concepti sunt, et quem secum trahunt, non
refertur ad antiquitatem veritatis: et ideo de matre adolescentula, et
de patre sene sine repromissione nati sunt. Quia et Dominus non nisi
ob antiquitatem veritatis in Apocalypsi albo capite apparuit (Apoc.
I, 14). Nati sunt ergo tales ex occasione antiquae veritatis in
novitio temporalique mendacio. Dicit ergo nos Apostolus secundum
Isaac promissionis filios esse: et sic persecutionem passum Isaac ab
Ismaele, quemadmodum hi qui spiritualiter vivere coeperant, a
carnalibus Judaeis persecutionem patiebantur; frustra tamen, cum
secundum Scripturam ejiciatur ancilla et filius ejus, nec haeres esse
possit cum filio liberae. Nos autem, inquit, fratres, non sumus
ancillae filii, sed liberae. Ea enim libertas nunc maxime opponenda
est servitutis jugo, quo in operibus Legis tenebantur, qui ad
circumcisionem istos trahebant.
|
|
