S. Aurelii Augustini Hipponensis Episcopi

EXPOSITIO IN APOCALYPSIM B. JOANNIS


ADMONITIO DE SUBSEQUENTI EXPOSITIONE IN APOCALYPSIM.

Veterum in Apocalypsim commentarios evolventi tibi occurret magna pars subsequentis expositionis, quae ex Victorini martyris praesertim (si ad ipsum tamen vulgatus ejus nomine commentarius pertinet), atque ex Primasii et Bedae verbis consarcinata est. Hanc pro Tichonii opere omnino recipi volebant nonnulli: at certe non habentur hic quae Donatista ille suo operi insperserat,

“multa”

videlicet, uti Primasius scribit,

“sanae doctrinae contraria, ita ut de causa quae Catholicos inter et Donatistas vertebatur, secundum pravitatem cordis sui loca nocendi captaret, catholicaeque Ecclesiae noxia expositione putaret mordaciter illudendum.”

Quin imo adversus Donatistarum haeresim exponuntur de industria sententiae quamplures; et Baptismi repetitio, quae schismaticis illis in usu erat, passim improbatur, velut in Homilia 6 ad Apocal., cap. 8, V\. 11.

“Hoc,”

ait auctor,

“in his qui rebaptizantur, manifeste intelligi potest.”

Hinc etiam absunt quaedam interpretationes a Beda Tichonii nomine relatae. Ad haec, Tichonius in Apocalypsi quaerens quemadmodum intelligendi sint Angeli Ecclesiarum septem, quibus scribere Joannes jubetur,

“ratiocinatur multipliciter,”

inquit Augustinus in lib. 3 de Doctrina christiana, cap. 30,

“et ad hoc pervenit ut ipsos Angelos intelligamus Ecclesias; copiosissima”

utique

“disputatione”

usus. Sed hac profecto in re multo brevior pressiorque est subsequentis operis conscriptor, qui nimirum ex aliorum libris, atque ex ipso forsitan Tichonio, a quo praeclara quaedam mutuati sunt etiam Primasius et Beda, nudas interpretationes decerpere contentus fuerit. Quapropter Lovaniensibus Theologis merito visum est hoc opus nihil esse praeter annotationes alicujus studio collectas, posteaque in Homiliarum formam redactas. Porro in vetustissimo Abbatiae S. Petri Carnutensis codice Homilia 16 verbis quibusdam additis dividitur in duas: praeterquam quod Homilia I non idem quod in editis habet exordium, sed aliquanto diversum sub hisce verbis:

“Ea quae in Apocalypsi sancti Joannis continentur, fratres charissimi, aliquibus ex antiquis Patribus hoc visum est, quod aut tota, aut certe maxima pars ex ipsa lectione, diem judicii, vel adventum Antichristi significare videatur. Illi autem qui diligentius tractaverunt, quod ea quae in ipsa revelatione continentur, statim post Passionem Domini Salvatoris nostri fuerunt inchoata, et ita sunt usque ad diem judicii consummanda, ut parva portio temporibus Antichristi remanere videatur: et ideo quidquid in ipsa lectione recitari audieritis sive Filium hominis, sive stellas, sive Angelos, sive candelabra, sive quatuor animalia, sive aquilam in medio coelo volantem, et reliqua omnia in Christo intelligite, et in Ecclesia fieri, vel in typo ejus praedicta esse cognoscite. In septem Ecclesiis quibus sanctus Joannes evangelista scripsit in Asia, intelligitur una Ecclesia catholica propter septiformem Spiritum gratiae. Quod autem dicit, Testis fidelis, Christus est, qui testimonium reddidit sub Pontio Pilato. Fecit, inquit, nos regnum et sacerdotes Deo: sacerdotes Deo totam Ecclesiam dicit; sicut ait S. Petrus: Vos, inquit, genus electum, regale sacerdotium (I Petr. II, 9). Et vidi, inquit, septem candelabra aurea: in septem candelabris Ecclesia est. Et in medio candelabrorum similem Filio hominis (Apoc. I, 5, 6, 12, 13), id est Christum. Sive autem Filius hominis, sive septem candelabra,”

etc.