HOMILIA XIII.

[Ib. XVI et XVII.] Sanctus Joannes, fratres charissimi, dum de septem angelorum phialis vel plagis loqueretur, solito more praetermisso septimo angelo recapitulat ab origine breviter dicens: Et vidi ex ore draconis, et ex ore bestiae, et ex ore pseudoprophetae spiritus tres immundos in modum ranarum. Unum spiritum vidit, sed pro numero et portione unius corporis. Draco, id est diabolus: nam et bestia, id est corpus diaboli, et pseudopropheta, id est praepositi corporis diaboli, unus spiritus est, quasi ranae. Sunt enim spiritus daemoniorum facientes signa. Ranae namque praeter horrorem proprium, etiam in loco immundo sunt . Quae cum aquarum incolae et indigenae videantur, non solum aquarum refugae et siccitatis impatientes sunt, sed etiam in ipsis aquis, in aquae sordibus et coeno volutantur. Sic hypocritae non in aqua, ut putantur, degunt; sed in sordibus, quas credentes in aqua deponunt. Ranis sunt similes etiam homines, qui in peccatis vel criminibus, quae alii per poenitentiam vel Baptismum deponunt, volutari non erubescunt. Quando enim aliquis se convertit ad Deum, et poenitet fuisse superbum, adulterum, ebriosum vel cupidum, qui ista peccata quae alius confitendo relinquit, imitatur, cogitans apud se et dicens, Facio quod volo, et postea quomodo iste agit poenitentiam, et ego ago; et subito dum ei supervenit ultimus dies, perit confessio, et restat damnatio: iste qui talis est, dum alios non ad bonum, sed ad malum vult imitari, in luto, unde alius liberatus est, velut rana involvitur, et volutatur. Ranae ergo significant spiritus daemoniorum facientes signa. Qui exeunt aa reges totius orbis congregare eos ad bellum diei magni Domini. Diem magnum totum tempus dicit a passione Domini. Sed pro locis accipiendus est dies: aliquando diem judicii dicit, aliquando novissimam persecutionem, quae sub Antichristo futura est, aliquando totum tempus, sicut per Amos prophetam: Vae, inquit, eis qui concupiscunt diem Domini! Et utquid vobis dies Domini (Amos. V, 18)? et reliqua quae ibi sequuntur. Omnia haec in hac sunt vita his dies quibus Domini tenebrae sunt: qui concupiscunt diem Domini, id est qui in hoc saeculo delectantur, quibus suave est, qui in eo voluptati et luxuriae servientes lucra percipiunt, qui existimant quaestum esse religionis, quibus dicitur, Vae vobis qui saturati estis (Luc. VI, 25)! non illi quibus dicitur, Beati qui lugent (Matth. V, 5). Recapitulat iterum ab eadem persecutione dicens: Et facta sunt fulgura et tonitrua, et terrae motus factus est magnus, qualis non est factus ex quo homines facti sunt; et facta est illa civitas magna in tres partes. Haec civitas magna, omnis omnino populus intelligitur qui est sub coelo, qui fiet in tres partes cum Ecclesia divisa fuerit, ut sint Gentiles una pars, haeretici et ficti Catholici altera, Ecclesia catholica tertia. Sequitur enim, et ostendit quae sint tres partes, dicens: Civitates geniium ceciderunt, et Babylon illa magna in mentem venit Deo dare ei poculum vini irae suae, et omnis insula fugit, et montes inventi non sunt. Civitates gentium gentes sunt, Babylon abominatio vastationis, montes et insulae Ecclesia est; in civitatibus gentium omne munimen et spem dicit gentium cecidisse. Non enim diversas habent a Christianis, sed civitates bonae atque malae in hominibus describuntur. Tunc ergo Babylon cecidit aut iram Dei bibit, cum potestatem accepit adversus Jerusalem, quae est Ecclesia. Insulae inventae non sunt: id est, non sunt superatae. Et grando magna quasi talentum descendit de coelo super homines: grandinem iram Dei dicit. Omnes plagas istas figuras esse dicit plagarum spiritualium. Et blasphemaverunt homines Deum ex plaga grandinis, quoniam magna est plaga ejus nimis. Recapitulat iterum dicens: Et venit unus ex septem angelis, et dixit mihi, Veni, ostendam tibi damnationem meretricis magnae, sedentis super aquas multas, cum qua fornicati sunt reges terrae, id est, omnes terrigenae. Et tulit me in eremo in spiritu, et vidi mulierem sedentem super bestiam. In bestia omnis populus malus intelligitur; in muliere corruptela monstratur: in eremo mulierem sedere dicit, eo quod in impiis, in anima mortuis et a Deo desertis sedeat: in spiritu, dixit; quia nonnisi in spiritu videri potest hujusmodi desertio. Pretiose ornatam dixit, propter ornamenta luxuriae. Nam bestiam super quam sedit, sicut jam dictum est, populum esse dicit, quae sunt aquae multae, sicut ipse exponit: Aquam quam vides, ubi mulier sedet, populi et turbae sunt, et gentes et linguae. Corruptelam dicit sedere super populos in eremo. Meretrix, bestia, eremus unum sunt. Bestia, ut jam dictum est, corpus est adversus Agnum, in quo corpore nunc diabolus, nunc caput velut occisum, quod significat haereticos, qui velut de morte Christi gloriari videntur, non solus superborum populus accipiendus est: quod totum Babylon est. In tribus spiritibus, qui ex ore draconis velut ranae procedebant: in uno intelligitur diabolus; in alio, pseudoprophetae vel praepositi haereticorum; in tertio, corpus diaboli, id est omnes ficti, superbi, vel impii Christiani, quorum maximus numerus in Ecclesia continetur. Denique qui tales sunt, ad similitudinem ranarum, in omni immunditia et luxuriae sordibus volutantur. Ranis etiam similes sunt homines, qui in peccatis vel criminibus, quae alii per poenitentiam vel Baptismum deponunt, volutari non erubescunt, dicentes sibi, Ad praesens impleo voluntates meas; postea, quomodo isti conversi sunt, et ego convertar ad Deum. Et subito superveniente morte perit confessio, restat damnatio. Quod dicit, congregandos homines ad diem magnum; diem magnum dicit totum tempus a Domini passione usque ad finem mundi. Iste enim dies quibus suavis est, et qui in eo voluptati et luxuriae servientes lucra requirunt, in magnam miseriam convertuntur, quia implendum est in eis illud propheticum, Vae desiderantibus diem Domini! Per falsam enim et transitoriam dulcedinem praeparant sibi aeternam amaritudinem. Potest hoc loco dies magnus intelligi illa desolatio, quando a Tito et Vespasiano obsessa est Jerosolyma, ubi exceptis his qui in captivitatem ducti sunt, quindecies centena millia mortua referuntur. Quod autem dicit, Congregavit illos in loco Hermagedon , omnes inimicos Ecclesiae intelligi voluit. Denique sequitur, et dicit, Circumdederunt castra sanctorum et civitatem sanctam dilectam (Apoc. XX, 8): id est, Ecclesiam. Quod autem facta sunt tonitrua, et terrae motus factus est magnus, et facta est civitas magna in tres partes; civitas magna, omnis omnino populus intelligitur, ubi una pars Paganorum, alia haereticorum, tertia Christianorum, in qua sunt etiam hypocritae. Cum ex ista tertia parte separati fuerint boni, tunc illi qui sunt in Ecclesia ficti, illis duabus partibus juncti accipiunt judicium Dei: quod etiam in hoc tempore jam ex aliqua parte completur. Tunc enim Babylon cadit, quando potestatem accipiunt mali, ut persequantur bonos qui sunt Ecclesiae. Quod autem grando magna sicut talentum descendit de coelo, in grandine ira Dei intelligitur: quae etiam antequam dies judicii veniat, super impios et superbos spiritualiter intus in anima mittitur. Mulierem meretricem, quam vidit in spiritu super bestiam sedentem in eremo; ideo dicit in eremo, quia in impiis, id est, in anima mortuis sedeat et a Deo desertis. In Spiritu dicit, quia non nisi spiritualiter videri potest hujusmodi desertio, quae intus in anima fit. Meretrix, bestia, eremus unum sunt, quod totum Babylonia intelligitur. Bestia, ut jam dictum est, corpus est impiorum adversus Agnum: in quo corpore nunc diabolus, nunc caput velut occisum, quod significat perfidiam haereticorum, qui velut de morte Christi gloriari videntur, cum tamen Christi Ecclesiam jugiter persequantur. Et quia non solum haeretici vel Pagani, sed etiam Catholici mali, id est superbi et impii eos quos in Ecclesia mansuetos et humiles viderint, persequuntur; quantum possumus, Dei misericordiam deprecemur, ut et illos de tam malis actibus ad bonum corrigat, et nobis in bonis operibus felicem perseverantiam pro sua pietate concedat, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat, etc.