HOMILIA XVII.

[Ib. XVIII-XX.] Ea quae de lectione Apocalypsis nunc audivit Charitas vestra, secundum vestram consuetudinem animo attento suscipite. Dixit enim beatus Joannes evangelista se vidisse coelum apertum, Et ecce equus albus, et sessor ejus vocatur Fidelis et Verus, et oculi ejus ut flamma ignis, et super caput ejus erant diademata multa: in illo enim est multitudo coronatorum. Habens nomen scriptum, quod nemo scit nisi ipse: ipse utique et quae in illo est omnis Ecclesia. Et circumdatus est veste sparsa sanguine: vestimentum Christi Ecclesia est quam induit; haec est passionum sanguine variata. Et dicitur nomen ejus Sermo Dei. Exercitus qui sunt in coelo sequebantur eum in equis albis: id est, Ecclesia in corporibus candidis imitatur eum, sicut supra dictum est, Hi sunt qui sequuntur Agnum, quocumque ierit (Apoc. XIV, 4). Induti albo byssino mundo, quo definivit justa sanctorum facta. Et ex ore ejus procedit gladius bis acutus: ipse est de quo defenduntur justi, puniuntur injusti. Ut in eo percutiat gentes: et ipse reget eas in virga ferrea. Ipse calcat torcular vini indignationis irae Dei omnipotentis: calcat etiam nunc, quando malos permittit facere malum, et dimittit eos in voluptatibus suis; et postea extra civitatem, id est, extra Ecclesiam calcabit, cum eos qui non egerint poenitentiam, gehennae ignibus tradet. Hic habet in vestimento, et super femur suum scriptum nomen, Rex regum et Dominus dominorum: hoc est nomen quod nemo superborum cognoscit; quia Ecclesia serviendo, in Christo regnat, et dominatur dominantium; id est, vincit vitia et peccata. Femur autem posteritas est, sicut illud, Non deficiet princeps de femoribus Juda: et Abraham, ne posteritas ejus alienigenis misceretur, inter se servumque suum, certum testimonium femur adhibet (Gen. XLIX, 10, et XXIV, 2-4). Et vidi, inquit, angelum stantem in sole: id est, praedicatorem in Ecclesia. Et clamavit voce magna dicens omnibus avibus, quae volant in medio coeli: aves vel bestias pro loco accipimus bonas et malas, sicut est illud, Benedicent me bestiae agri (Isai. XLIII, 20); et, Leo de tribu Juda (Apoc. V, 5): hoc ergo in loco aves volantes in medio coeli, Ecclesias dicit, quas in unum corpus redigens dixerat aquilam volantem in medio coeli. Venite, congregamini ad coenam magnam Dei, ut manducetis carnes regum, et carnes tribunorum et fortium, et carnes equorum et sedentium super eos, et carnes omnium liberorum et servorum et pusillorum et magnorum: omnes enim gentes, quando in Christo credentes Ecclesiae incorporantur, spiritualiter ab Ecclesia comeduntur. Et post haec de diabolo ait: Et clausit et signavit super eum, ne seducat nationes: usque dum finiantur mille anni. Isti intelliguntur mille anni, qui ab adventu Domini nostri aguntur. In istis ergo Dominus diabolo interdixit ne seducat nationes; sed quae in vitam destinatae sunt, quas antea seducebat, ne Deo reconciliarentur. Post haec oportet eum solvi modico tempore: id est, tempore Antichristi, cum revelatus fuerit homo peccati, cum acceperit totam persequendi potestatem, qualem non accepit ab initio. Mille annos dixit, partem pro toto. Hic reliliquias mille annorum sexti dici, in quo natus est Dominus et passus, intelligi voluit. Post haec ait: Vae, vae, civitas illa magna, in qua ditati sunt omnes illi qui habebant naves in mari; quoniam una hora deserta est! Exsulta, coelum, super eam, et sancti, et Apostoli, et Prophetae. Numquid sola Babylonia civitas in omni mundo persequitur aut persecuta est Dei servos, ut ipsa exstincta universi vindicentur? In toto enim mundo est Babylonia in malis hominibus, et in toto mundo persequitur bonos. Et tulit unus angelus lapidem, ut molam magnam, et misit in mare, dicens: Sic impetu dejicietur illa Babylon civitas magna: ideo Babyloniam velut molam magnam dicit projectam, quia omnes amatores mundi revolutio temporum sicut mola conterit, et in gyro mittit, de quibus scriptum est, In circuitu impii ambulant (Psal. XI, 9). Quorum infelix occupatio semper quasi incipit. Et non invenietur amplius: et vox citharaedorum, et musicorum, et tibicinum, et fistulatorum non audietur in ea amplius: jucunditatem dicit transire impiorum, et jam non inveniri. Et adjecit causam, dicens, Quoniam mercatores tui erant maximi terrae: id est, quoniam in vita tua percepisti bona. Quoniam in veneficiis tuis erraverunt omnes gentes, et sanguis Prophetarum et Sanctorum inventus est omnium a te occisorum super terram. Numquid eadem civitas occidit Apostolos, quae et Prophetas et omnes reliquos martyres? Sed haec est civitas omnium superborum, quam Cain fratris sui sanguine fundadavit, et vocavit nomen ejus nomine filii sui Enoch (Gen. IV, 17), id est, posteritatis: quia omnes mali, in quibus est Babylonia, succedentes sibi, usque ad finem mundi persequuntur Ecclesiam Dei. In civitate ergo Cain funditur omnis sanguis justus a sanguine Abel justi, usque ad sanguinem Zachariae, id est, populi et sacerdotis; inter templum et altare (Matth. XXIII, 35), id est, inter populum et sacerdotes. Hoc ideo dictum est, quia non solum populi, sed etiam sacerdotes conspiraverunt in mortem Zachariae. Inter templum, inquit, et altare: in altari intelliguntur sacerdotes; in templo, populi significati sunt alia enim causa loci nominandi non fuit. Haec est civitas quae interficit Prophetas, et lapidat missos ad se. Haec est civitas quae sanguine struitur, sicut scriptum est: Vae, qui aedificat civitatem in sanguinibus, et parat civitatem in injustitiis (Habac. II, 12)! In equo albo, de quo supra dictum est, Ecclesiam intellige: in sessore ejus, Christum Dominum recognosce. Quod autem dixit, Habens nomen scriptum, quod nemo novit nisi ipse; ipse utique, et quae in illo est, omnis Ecclesia. In veste sanguine sparsa, martyres qui sunt in Ecclesia, intelligendi sunt. Quod autem, exercitus qui est in coelo, sequebatur eum in equis albis; Ecclesia est in corporibus candidis. In gladio bis acuto, potestas Christi intelligitur, de qua defenduntur justi, puniuntur injusti. In virga ferrea, justitia ejus cognoscitur, de qua erudiuntur humiles, superbi tanquam vasa figuli confringuntur. Quod autem dixit, Ipse calcat torcular vini irae Dei omnipotentis: calcat enim etiam nunc, quando malos permittit ut persequantur bonos, et dimittit eos in voluptatibus suis; sed postea retribuet, quando eos qui non egerint poenitentiam, mittet in gehennam. Angelum stantem in sole, praedicationem in Ecclesia intellige. Ideo enim Ecclesia soli comparatur, quia de ea scriptum est, Tunc justi fulgebunt sicut sol, in regno patris eorum (Matth. XIII, 43). Quod autem, clamavit omnibus avibus, quae volant in medio coeli; aves illae Ecclesia intelligitur. Quod autem dictum est, Congregamini ad coenam magnam, ut manducetis carnes regum et carnes tribunorum; hoc in Ecclesia fieri in veritate cognoscimus. Nam quando omnes gentes Ecclesiae incorporantur, spiritualiter comeduntur: et qui devorati a diabolo erant corpus diaboli, suscepti ab Ecclesia membra efficiuntur Christi. Quod autem de diabolo dixit, Et clausit et signavit super eum, ne seducat nationes, usque dum finiantur mille anni: sicut dictum est, isti mille anni a passione Domini aguntur, in quibus non permittitur diabolo facere quantum vult; quia non permittit Deus tentari servos suos supra id quod possunt sustinere (I Cor. X, 13). Quod autem postea modico tempore solvendus est, tempus Antichristi designatur, in quo majorem potestatem saeviendi diabolus accepturus est. Quod autem dicitur, Vae, vae, civitas magna! Babylonia intelligitur. Sciendum tamen est, quod non sola civitas Babylonia persequitur sanctos, ut ipsa exstincta universi vindicentur. In toto enim mundo est Babylonia in malis hominibus, et in toto mundo persequitur bonos. Quod autem lapidem grandem velut molam misit angelus in mare, dicens, Sic mittetur Babylonia; ideo velut molam dicit Babylonem, quia amatores mundi revolutio temporum sicut mola conterit et in gyro mittit. Quod autem dixit, In veneficiis tuis erraverunt omnes gentes, et sanguis Prophetarum inventus est omnium a te occisorum super terram: non enim in una civitate occisi sunt Apostoli et Prophetae aut reliqui Martyres; sed haec est civitas superborum, quae in toto mundo persequitur sanctos. Ipsa est civitas quam Cain fratris sui sanguine fundavit, et vocavit nomine filii sui Enoch, id est, posteritatem: quia omnes mali in quibus Babylonia est, succedentes sibi usque ad finem mundi persequuntur Ecclesiam Dei. De quorum persecutione nos Dominus per suam misericordiam liberare dignetur, qui cum Patre et Spiritu sancto, etc.