|
[Ib. III et IV.] Modo, fratres charissimi, audivimus beatum
Joannem, peccatorem hominem terribiliter increpantem; et ideo cum
ingenti timore confideremus, et cum tremore timeamus quod dictum est,
Novi opera tua, quia nomen habes quod vivas, et mortuus es. Non
moritur, nisi qui mortale crimen commiserit, secundum illud quod
dictum est, Anima quae peccaverit, ipsa morietur (Ezech.
XVIII, 20). Quod pejus est, multi in corporibus vivis animas
mortuas portare noscuntur. Esto vigilans, et confirma caetera quae
moritura erant. Haec dicit sanctus et verus qui habet claves David:
id est, regiam potestatem. Qui aperit, et nemo claudit; claudit,
et nemo aperit: manifestum est quod Christus pulsantibus aperiat, et
hypocritis, id est fictis vitae januam claudat. Ecce dedi ante te
ostium apertum: hoc ideo dictum est, ut nullus dicat, quia ostium
quod Deus aperit Ecclesiae in toto mundo , aliquis possit vel in
parte claudere. Quia modicam habes virtutem: laus est Dei, quod
modicae fidei Ecclesiae aperiat ostium. Et scribam super illud nomen
Dei mei: utiquequo Christiani signamur. Et nomen civitatis Dei mei
novae Jerusalem, quae descendit de coelo: novam Jerusalem
coelestem, Ecclesiam dicit, quae a Domino nascitur. Novam autem
dixit, propter novitatem nominis christiani, et quia ex veteribus novi
efficimur. Neque frigidus es neque fervens: id est, inutilis es.
Potest enim et super divitum sterilium persona accipi, qui habent
facultates, et non inde faciunt misericordias. Pauperes non sunt,
qui habent facultates: divites non sunt, qui ex divitiis non
operantur. Consilium tibi do, ut emas tibi aurum: id est, ut
eleemosynas faciendo, et actibus bonis insistendo, ipse efficiaris
aurum; id est, a Deo accipias intellectum, et per bonam
conversationem merearis martyrium pati. Et ecce, inquit, ostium
apertum est in coelo. Ostium apertum Christum dicit, quia janua
est. Coelum Ecclesiam dicit ubi coelestia geruntur; sicut dicit
Apostolus, Instaurare omnia quae in coelis et quae in terra sunt
(Ephes. I, 10): coelum intelligitur primitiva Ecclesia de
Judaeis, terra vero ex Gentibus. Ascende huc, et ostendam tibi:
hoc non in solum Joannem convenit, sed in Ecclesiam vel in omnes
credentes. Qui enim viderit ostium apertum in coelo, id est natum,
et passum, et resurrexisse Christum crediderit; ascendit in
altitudinem, et videt futura. [Quibus gressibus nisi fidei et
credulitatis? Ac si aperte cuilibet electorum diceretur, Ad
cognoscenda Christi et Ecclesiae sacramenta, fide conscende,
credulitate pertinge. Recte enim a voce prima Joannes invitatur, ut
ad ostium coeli coelumque conscendat: quia videlicet unusquisque
electorum, ut inoffenso credulitatis pede per Evangelium ad verae
fidei sacramenta pertingat, veteris instrumenti doctrina, quae novam
praecedit, roboratur. ] Et ecce thronus positus erat in coelo: id
est, in Ecclesia. Et qui sedebat, similis erat aspectui lapidis
jaspidis vel sardii: istae comparationes in Ecclesiam conveniunt.
Jaspis aquae colorem habet, et sardius ignis: per haec, sicut jam
dictum est, duo judicia vult intelligi; unum per aquam, quod jam
factum est per diluvium; aliud quod futurum est per ignem. [Quid per
jaspidem nisi divinitas Mediatoris nostri figuratur?] In circuitu
throni vidi sedes viginti quatuor, et supra sedes viginti quatuor
seniores sedentes. Seniores totam Ecclesiam dicit, sicut Isaias
dicit, Cum in medio seniorum suorum fuerit glorificatus (Isai.
XXIV, 23). Viginti quatuor autem seniores, praepositi et
populi sunt. In duodecim, Apostolos et praepositos; et in aliis
duodecim, reliquam Ecclesiam intellige. Et de sede procedebant
fulgura et voces: de Ecclesia enim procedunt haeretici, quia ex nobis
exierunt. Est et alius sensus, ut fulgura et voces praedicatio
Ecclesiae intelligatur. In vocibus verba, in fulgure miracula
cognoscuntur. In conspectu throni mare vitreum: mare vitreum, fontem
Baptismi; ante thronum dixit, id est, ante judicium. Sed et
aliquando animam sanctam intellige thronum: sicut scriptum est, Anima
justi sedes est sapientiae (Sap. VII); aliquando Ecclesiam in
qua sedem habet Deus. Et in medio throni quatuor animalia: id est,
in medio Ecclesiae Evangelistae . Plena oculis in priora et retro:
id est, intus et foris. Oculi, praecepta sunt Dei. In priora et
retro: id est, in praeterita et futura conspicientia. In animali
primo simili leoni, fortitudo Ecclesiae ostenditur. In vitulo,
passio Christi. In tertio animali, quod est velut homo, humilitas
Ecclesiae significatur: quia nihil sibi blanditur ut superbum sapiat,
quamvis adoptionem filiorum teneat. Quartum animal, Ecclesiam
dixit, Similem aquilae: id est, volantem et liberam, atque a terra
suspensam duabus alis, quasi duorum Testamentorum, sive duorum
praeceptorum gubernaculis elevatam. Nam et Joannes evangelista cum de
istis animalibus introspexisset in Christo completum esse quadriforme
mysterium, et vidisset hominem nascentem, vitulum patientem, et
leonem regnantem, tunc vidit et aquilam ad coelestia remeantem. Et
singula eorum habebant alas senas per circuitum. In animalibus
ostenduntur viginti quatuor seniores: nam senae alae in quatuor
animalibus, viginti et quatuor alae sunt. Etenim per circuitum throni
vidit animalia, ubi se dixerat seniores vidisse. Nam quomodo animal
cum sex alis potest simile esse aquilae, quae habet duas alas, nisi
quia quatuor animalia unum sunt, quae habent viginti et quatuor alas,
in quibus viginti et quatuor seniores intelligimus, qui sunt in
Ecclesia quam assimilavit aquilae? Et aliter senae alae testimonia
sunt Veteris Testamenti. Sicut enim animal volare non potest, nisi
habeat pennas; sic nec praedicatio Novi Testamenti fidem habet, nisi
habeat Veteris Testamenti praenuntiata testimonia, per quae tollitur
a terra, et volat. Semper enim quod ante dictum est futurum, et
postea factum invenitur, fidem facit indubitabilem. Nisi enim quae
praedixerant Prophetae, in Christo essent consummata, inanis esset
praedicatio illorum. Hoc tenet Ecclesia catholica, et ante
praedicta, et postea consummata. Merito volat, et tollitur a terra
unum animal in coelum. Et requiem non habebant animalia illa:
Ecclesia est, quae non habet requiem, sed semper laudat Deum.
Viginti et quatuor seniores possumus etiam intelligere libros Veteris
Testamenti, et Patriarchas et Apostolos: fulgura et tonitrua, quae
de solio exire dicuntur, praedicationes et promissiones Novi
Testamenti. Mittentes coronas suas ante thronum: hoc ideo, quia
quidquid dignitatis habent sancti, totum Deo tribuunt; sicut et illi
in Evangelio palmas et flores sternebant sub pedibus ejus (Matth.
XXI, 8), id est, ipsi tribuentes omne quod vicerant. Quia tu
creasti omnia, et ex voluntate tua erant, et creata sunt: erant
secundum Deum, a quo cuncta antequam fierent possessa sunt; creata
sunt autem, ut et a nobis viderentur, sicut dicit Moyses ad
Ecclesiam, Nonne hic ipse est Pater tuus, qui fecit te, et
possedit te, et creavit te (Deut. XXXII, 6)? Possedit in
praescientia, fecit in Adam, creavit ex Adam.
|
|
