HOMILIA VI.

[Ib. VI-VIII.] Et vidi alterum angelum ascendentem ab ortu solis. Alterum angelum eamdem Ecclesiam catholicam intelligit: ab ortu solis, a passione et resurrectione Domini clamantem quatuor angelis terrae. Et clamavit voce magna dicens quatuor angelis, quibus data est potestas laedere terram et mare: Ne laeseritis terram, neque mare. Accipit autem gladium generaliter, sive contra quos in vita interficit, sive quos inter se pro rebus temporalibus usque ad mortem litigare persuadet. De tertio sigillo dicit equum nigrum exisse, et qui sedebat super eum habebat in manu sua stateram: Libram, inquit, habebat in manu sua, id est, examen aequitatis; quia dum fingit se justitiam tenere, per simulationem laedit. Dum autem in medio animalium, id est in medio Ecclesiae dicitur, Ne laeseris; ostenditur quod spirituales nequitiae potentiam in servos Dei non habent, nisi a Deo acceperint. Vinum et oleum ne laeseris: in vino et oleo, unctionem chrismatis et sanguinem Domini; in tritico autem et hordeo Ecclesiam dixit, sive in magnis sive in parvis Christianis, sive in praepositis et populis. De quarto sigillo, Equus pallidus. Et qui sedebat super eum nomen erat ei Mors, et infernus sequebatur eum: et data est ei potestas super quartam partem terrae, interficere gladio, fame, et morte, et bestiis terrae. Isti tres equi, unum sunt, qui exierunt post album et contra album: et unum sessorem habent diabolum, qui est mors. Nam equitem diabolum esse et socios ejus, sexto signo manifestat; cum praelio ultimo equos dicit congredi. Tres ergo equi, fames et bella et pestes intelliguntur, sicut a Domino in Evangelio praenuntiatur. Equus albus, verbum est praedicationis in orbe terrarum. In equo rufo et sessore ejus bella sunt significata quae futura sunt, imo fiunt, cum jam gens surgat contra gentem. Per equum pallidum et sessorem ejus, pestis magna et mortalitas signatur. Et infernus sequitur illum: id est, exspectat devorationem multorum. Et cum aperuisset sigillum quintum, vidi sub ara Dei animas interfectorum. Aram Dei Ecclesiam dicit, sub cujus oculis martyres effecti sunt. Et licet animae sanctorum in paradiso sint, tamen quia sanguis sanctorum super terram funditur, sub ara clamare dicuntur: sicut illud est, Sanguis fratris tui clamat ad me de terra (Gen. IV, 10). Et cum aperuisset sigillum sextum, terrae motus factus est magnus: id est, persecutio novissima. Et sol factus est niger sicut saccus cilicinus, et luna facta est tota sicut sanguis, et stellae ceciderunt in terram. Quod est sol et luna, hoc et stellae, id est Ecclesia: sed a toto pars intelligitur. Non enim tota Ecclesia, sed qui mali sunt in Ecclesia, ipsi cadunt de coelo. Totam autem dixit, quia in toto orbe terrarum erit novissima persecutio. Et tunc qui justi fuerint, permanebunt in Ecclesia tanquam in coelo: cupidi vero, injusti et adulteri acquiescere habent sacrificare diabolo. Et tunc qui se christianos esse verbis tantummodo dicebant, tanquam stellae cadent de coelo, quod est Ecclesia. Sicut ficus magno vento agitata mittit grossos suos. Agitatam arborem, Ecclesiae comparavit; ventum magnum, persecutioni; grossos, hominibus malis, qui excutiendi sunt et recessuri ab Ecclesia. Et coelum recessit ut involutus liber. Et hoc loco coelum Ecclesiam dicit, quae a malis recedit, et intra se sibi soli nota mysteria continet, sicut liber involutus, quem iniqui intelligere nec volunt omnino, nec possunt. Et omnis mons et insulae de locis suis motae sunt. Quod coelum, hoc montes, hoc insulae significant; id est Ecclesiam facta novissima persecutione omnem de loco suo recessisse, sive in bonis fugiendo persecutionem, sive in malis fidei cedendo. Sed potest in utramque partem convenire; quia et bona pars movetur de loco suo, fugiens, id est, amittens illud quod habet: sicut illud, Movebo candelabrum tuum de loco suo (Apoc. II, 5). Et reges terrae et magistratus: reges, potentes homines accipimus. Ex omni enim gradu et conditione convertentur ad Christum. Caeterum qui tunc reges erunt, praeter unum persecutorem, absconderunt se in speluncis et petris montium. Confugiunt omnes in praesenti saeculo ad fidem Ecclesiae, et in abscondito mysterio Scripturarum conteguntur. Et dicunt, Cadite: id est, tegite nos. Et abscondite nos: id est, ut homo vetus a Dei oculis abscondatur. Et aliter: Qui cogitat futurum judicium, convertitur ad montes, id est ad Ecclesiam, ut abscondantur peccata sua per poenitentiam in praesenti tempore, ne in futuro puniantur. Donec signemus servos Dei nostri in frontibus eorum: Ecclesiam denuntiat; et dicit malis hominibus, id est sinistrae parti laedenti, Ne laeseris. Haec est vox, quae in medio quatuor animalium dicit laedenti, Vinum et oleum ne laeseris: in vino et oleo, omnes qui sunt justi intelliguntur, quos nec diabolus nec mali homines laedere poterunt, nisi quoties ad eorum probationem permiserit Deus. Vinum, inquit, et oleum ne laeseris: praecipit Dominus omnem terram suam spiritualem non laedi, quousque omnes signentur. Et audivi numerum signatorum, centum quadraginta quatuor millia signati ex omni tribu filiorum Israel. Centum quadraginta quatuor millia, omnis omnino Ecclesia est. Postea vidi, et ecce populus multus, quem dinumerare nemo poterat, ex omnibus gentibus et populis et linguis: non dixit, Post haec vidi alium populum; sed, vidi populum, id est eumdem quem viderat in mysterio centum quadraginta quatuor millium, hunc vidit innumerabilem ex omni tribu et lingua et gente, quia omnes gentes insertae sunt radici credendo. Dominus in Evangelio totam Ecclesiam tam de Judaeis quam de Gentibus, in tribubus Israel duodecim demonstrat, dicens: Sedebitis super duodecim thronos, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28). Amicti stolis albis: stolas albas, donum Spiritus sancti intelligit. Et omnes angeli stabant a circuitu throni: angelos, Ecclesiam dicit; quia praeter ipsam nihil aliud describebat. Et respondit mihi unus de senioribus dicens: Isti qui amicti sunt stolis albis, qui sunt? Unus de senioribus qui respondit, officium indicat sacerdotum; quia Ecclesiam, id est populum in Ecclesia docent, quae sit remuneratio laboris sanctorum: dicens, Hi sunt qui venerunt ex magna tribulatione et laverunt stolas suas in sanguine agni. Non enim, ut aliqui putant, martyres soli sunt, sed omnis populus in Ecclesia: quia non in sanguine suo dixit lavisse stolas suas, sed in sanguine agni, id est in gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, sicut scriptum est, Et sanguis Filii ejus mundavit nos (I Joan. I, 72). Et qui sedet in throno, habitat super eos: ipsi enim thronus sunt, super quos habitat Deus in saecula, id est in Ecclesia. Neque cadet super eos sol, neque aestus: sicut dicit Isaias de Ecclesia, Erit in umbra ab aestu (Isai. XXV, 4). Et deducet ad vitae fontes aquarum: omnia haec etiam in praesenti vita spiritualiter Ecclesiae eveniunt; cum dimissis peccatis resurgimus, et vitae prioris lugubris ac veteris hominis exspoliati, in Baptismo Christum induimur, et gaudio sancti Spiritus implemur. Et cum aperuisset sigillum septimum, factum est silentium in coelo: id est, in Ecclesia. Quasi media hora: in semihora, ostendit initium quietis aeternae. Et vidi septem angelos, qui stant in conspectu Dei. Septem angelos, Ecclesiam dixit, Qui acceperunt septem tubas, id est perfectam praedicationem: sicut scriptum est, Exalta, sicut tuba, vocem tuam (Id. LVIII, 1). Et alius angelus venit, et stetit ante altare: alium angelum quem dicit, non post illos septem venit, quia ipse est Dominus Jesus Christus. Habens thuribulum aureum: quod est corpus sanctum. Ipse enim Dominus factus est thuribulum, ex quo Deus odorem suavitatis accepit; et propitius factus est mundo, quia obtulit seipsum in odorem suavitatis (Ephes. V, 2). Et accepit angelus thuribulum, et implevit illud ex igne altaris: accepit Jesus corpus, id est Ecclesiam, et ad perficiendam Patris voluntatem, implevit illam igne Spiritus sancti. Et factae sunt voces et tonitrua et fulgura et terrae motus: omnia haec spirituales sunt Ecclesiae praedicationes et virtutes. Et septem angeli qui habebant septem tubas, praepararunt se ut tuba canerent: id est, Ecclesia praeparavit se ad praedicandum. Et primus angelus tuba cecinit, et facta est grando et ignis mixtus sanguine: facta est ira Dei, quae haberet in se multorum necem. Et missa est in terram, et tertia pars terrae combusta est, et tertia pars arborum, et omne fenum viride combustum est: quod est terra, hoc et arbores, hoc fenum, id est homines. Fenum autem viride, carnem intellige sanguineam et luxuriosam, secundum illud, Omnis caro fenum (Isai. XL, 6). Et secundus angelus tuba cecinit, et velut mons magnus ardens igni missus est in mare, et facta est tertia pars maris sanguis: ardens mons, diabolus est. Et quod tertia pars terrae vel arborum, haec tertia pars maris. Et homines habentes animas, impios dixit : ut ostenderet in carne vivos, sed spiritualiter mortuos. Et tertiam partem navium corruperunt: doctrina sua haeretici corruperunt eos qui illis acquieverunt. Et tertius angelus tuba cecinit, et cecidit de coelo stella magna ardens velut facula: de Ecclesia dicit cecidisse homines superbos et impios. Magnam vero stellam dixit; quia personae majorum, et potestatem vel divitias habentium. Et nomen hujus stellae dicitur absinthium, et facta est tertia pars aquarum in absinthium: tertia pars hominum facta est similis stellae quae super illam cecidit. Et multi hominum mortui sunt ab aquis, quoniam amaricaverunt aquae. Homines mortui sunt ab aquis. Hoc in his qui rebaptizantur, manifeste intelligi potest. Et quartus angelus tuba cecinit, et percussa est tertia pars solis, et tertia pars lunae et tertia pars stellarum: sol, luna et stellae, Ecclesia est, cujus tertia pars percussa est; in tertia parte, intelliguntur omnes mali. Percussa est autem, id est suis malis tradita et voluptatibus: ut redundantibus et inolescentibus peccatis, suo tempore revelaretur. Et vidi et audivi vocem unius aquilae volantis in medio coeli, et dicentem, Vae! vae! vae habitantibus terram! Aquilam Ecclesiam intelligit volantem in medio coeli, id est in medio sui discurrentem, et plagas novissimi temporis magna voce praedicantem. Quando enim sacerdos diem judicii annuntiat, aquila in medio coeli volat. Sicut ergo supra dictum est, alius angelus quem dixit ascendisse ab ortu solis, Ecclesia est, ascendens ab ortu solis, id est a passione vel resurrectione Domini. Quod autem dicit, Ne laeseris terram, neque mare; Ecclesia hoc quotidie praedicando malis hominibus clamat. Quod dicit, Vinum et oleum ne laeseris; in vino et oleo, omnes qui sunt justi in Ecclesia intelliguntur; quos nemo laedere poterit, nisi ad probationem illorum permiserit Deus. Quod autem ait, centum quadraginta quatuor millia fuisse signatos: tota Ecclesia intelligitur. Unde et in illis de quibus dixit se vidisse populum multum quem dinumerare nemo poterat, Ecclesia eadem significata est. Quod autem dixit, amictos esse stolis albis; in stolis donum Spiritus sancti intelligitur: angelos stantes circa thronum, Ecclesiam dixit, quia praeter illam nihil aliud describebat. Senior qui respondens dixit, Qui sunt isti, et unde venerunt, officium indicat sacerdotum, qui populum in Ecclesia docent. Quod autem dixit, Laverunt stolas, de tota Ecclesia dixit, non de martyribus tantum. Denique non dicit in sanguine suo, sed in sanguine agni, quod utique per Baptismi sacramentum impletur. Et qui sedet super thronum, habitat super illos: ipsi enim thronus sunt, super quos habitat Deus. Neque cadet super eos sol, neque ullus aestus: et deducet eos ad vitae fontes aquarum: omnia haec etiam in praesenti saeculo, et his diebus spiritualiter Ecclesiae eveniunt; dum ita per gratiam Dei defenditur, ut persecutionibus mundi hujus exerceatur potius quam vincatur. Quod dicit in semihora silentium factum in coelo; in Ecclesia dicit, et significat initium quietis aeternae. Et septem angelis tubis canentibus: in angelis Ecclesia, in tubis praedicatio Ecclesiae intelligitur. Alius angelus, quem dixit stetisse ante altare, Christus Dominus est. Habens thuribulum aureum: corpus scilicet sanctum, per quod Deus Pater passionis incensum, odorem suavitatis accepit. Quod autem dicit, Factae sunt voces, fulgura et tonitrua; praedicationes sunt Ecclesiae spirituales. Septem angeli qui se praeparaverunt ut canerent, Ecclesia est: in qua per totum mundum contra omnia peccata vel crimina fit praedicatio spiritualis. Quod autem canente primo angelo tertia pars terrae combusta est, significat homines superbos et voluptatibus deditos, quos Deus justo judicio permittit incendio luxuriae vel cupiditatis exuri. Quod autem, canente secundo angelo, mons ardens cecidit in mare; mons ille diabolus, mare mundus iste intelligitur. Tertia pars maris, sicuti jam supra dictum est, homines iniqui et impii. Quod autem, tertio angelo canente, stella magna cecidit de coelo, homines magni intelliguntur, qui malis moribus et iniquis actibus de Ecclesia tanquam de coelo cadunt. Quod dicit, Multi hominum mortui sunt ab aquis, quoniam amaricaverunt aquae; hoc in his qui rebaptizantur intelligi potest. Quod autem, canente quarto angelo, solis, et lunae et stellarum tertia pars percussa est; in his Ecclesia intelligitur, in qua quotidie qui mali vel ficti sunt, persuadente diabolo peccatorum vulneribus percutiuntur in anima. Quod autem dicit Aquilam volantem in medio coeli, et clamantem, Vae! vae! vae! Ecclesiam intelligi voluit volantem in medio coeli, id est, in medio sui, et per assiduitatem praedicationis plagas novissimi temporis annuntiantem. Quando enim sacerdos in Ecclesia Dei diem judicii annuntiat, aquila in medio coeli volat. Concedat divina pietas, ut dum et sacerdotes student jugiter praedicare, et populi ea quae praedicantur fideliter adimplere, simul mereantur ad aeterna pervenire, praestante Domino Jesu Christo, qui vivit, etc.