|
[Ib. X et XI.] Vox de coelo, imperium est Dei, qui
Ecclesiae cor tangit, et jubet percipere eam, quia Ecclesia aperto
libro futuram pacem praedicavit. Et abii ad angelum, ut daret mihi
librum: hoc ex persona Joannis Ecclesia dicit, desiderans
perdoceri. Et tunc dixit mihi, Accipe et comede illum: id est,
tuis visceribus pande, et describe in latitudine cordis. Et faciet
amaricari ventrem tuum, sed in ore tuo erit dulce ut mel: id est, cum
perceperis, oblectaberis eloquii divini dulcedine, sed amaritudinem
senties cum praedicare et operari coeperis quod intellexeris; sicut
scriptum est, Propter verba labiorum tuorum ego custodivi vias duras
(Psal. XVI, 4). Et aliter, Erit, inquit, in ore tuo dulce
ut mel, et in ventre tuo amaritudo. In ore intelliguntur boni et
spirituales Christiani, in ventre carnales et luxuriosi. Inde est
quod cum verbum Dei praedicatur, spiritualibus dulce est: carnalibus
vero, quorum secundum Apostolum Deus venter est (Philipp. III,
19), amarum videtur et asperum. Et data est mihi arundo virgae
similis, dicens: Surge et metire templum Dei et altare, et
adorantes in eo. Surge, excitatio est Ecclesiae. Non enim hic
Joannes sedibundus audiebat. Metire templum, et altare, et
adorantes in eo: Ecclesiam jubet recenseri, et praeparari ad
ultimum, et adorantes in ea. Sed quia non omnes qui videntur,
adorant, ideo dixit, Atrium quod est foris templum, ejice foras, et
ne metiaris illud. Ipsi atrium sunt qui videntur in Ecclesia esse,
et foris sunt, sive haeretici, sive male viventes catholici. Quoniam
datum est gentibus, et civitatem sanctam calcabunt mensibus quadraginta
duobus. Qui excludentur, et quibus dabitur, utrique calcabunt eam.
Et dabo duobus testibus meis: id est, duobus Testamentis. Et
prophetabunt diebus mille ducentis sexaginta: numerum novissimae
persecutionis dixit, et futurae pacis, et totius temporis a Domini
passione; quoniam utrumque tempus totidem dies habet, quod suo in loco
dicetur. Saccis, id est ciliciis, amicti. Quod in
EXOMOLOGESEI, id est, in confessione sint constituti,
quia ex sensu humilitatis dixit saccis amictos. Dehinc ostendit qui
sunt hi duo testes, dicens, Hi sunt duae olivae et duo candelabra,
in conspectu Domini terrae stantes: hi sunt qui stant, non qui
stabunt. Duo candelabra Ecclesia est, sed pro numero Testamentorum
dixit duo. Sicut quatuor angelos dixit Ecclesiam, cum sint septem
pro numero angelorum terrae: ita ex septem candelabris, si unum vel
amplius pro locis nominet, tota Ecclesia est. Nam Zacharias unum
candelabrum vidit septiforme, et has duas olivas (Zach. IV, 2,
3), id est, Testamenta infundere oleum candelabro, id est
Ecclesiae. Sicut sunt ibidem septem oculi, septiformis gratia
Spiritus sancti, qui sunt in Ecclesia, inspicientes totam terram.
Et si quis vult eos laedere vel occidere, ignis exiet ex ore eorum,
et devorabit inimicos eorum: id est, si quis Ecclesiam vel laedit vel
laedere voluerit, precibus oris ejus divino igne aut in praesenti ad
correctionem, aut in futuro saeculo ad damnationem consumetur. Hi
habent potestatem claudere coelum nubibus, ne pluat in diebus
prophetiae ipsorum. Habent, ait; non, Habebunt: hoc ideo dicit,
quia tempus quod nunc agitur significavit. Sed et spiritualiter coelum
clauditur, ne imbrem pluat, id est ne occulto, sed tamen justo
judicio Dei super sterilem terram de Ecclesia benedictio descendat.
Et cum finierint testimonium suum, bestia quae ascendit de abysso,
faciet cum eis praelium. Aperte haec omnia ostendit ante novissimam
persecutionem fieri, cum dicit, cum finierint testimonium suum:
utique illud quod praebent usque ad revelationem Christi. Et vincet
eos, et occidet: vincet, in eis qui succubuerint; occidet, in eis
qui confessi Deum fuerint. Et corpus eorum projicietur in plateis
civitatis magnae: duorum dicit unum corpus, aliquando corpora, ut et
numerum Testamentorum servaret, et Ecclesiae unum corpus ostenderet
. In plateis civitatis magnae: id est, in medio Ecclesiae. Et
vident de populis et tribubus et linguis corpus eorum, per dies tres et
dimidium: id est, annos tres et menses sex. Miscet enim tempus,
nunc praesens, nunc futurum: sicut et Dominus dicit, Veniet hora,
in qua omnis qui occiderit vos, arbitretur obsequium se praestare Deo
(Joan. XVI, 2). Et nunc est, et veniet. Et corpora eorum
non sinunt poni in monumento. Votum eorum ad impugnationem dixit: non
quo valeant facere ne sit Ecclesia in memoria, sicut et illud, Nec
vos intratis, nec alios sinitis intrare (Matth. XXIII,
13); cum multi introierint etiam illis impugnantibus. Sic ergo non
sinunt poni in monumento. Et inhabitantes terram gaudent super eos,
et epulantur, et munera invicem mittunt. Hoc semper factum est, et
nunc invicem mittunt, et novissime gaudebunt et epulabuntur; quoties
enim justi affliguntur, exsultant injusti, et epulantur. Quoniam hi
duo Prophetae cruciaverunt eos: per plagas, quae pro contemptu
Testamentorum Dei humanum genus affligunt. Denique etiam ipse visus
justorum gravat injustos, sicut ipsi dicunt, Gravis est nobis etiam
ad videndum (Sap. II, 15). Gaudebunt autem ubicumque, veluti
jam nihil habuerint quod impatienter ferant, disturbatis et occisis
justis, et eorum haereditate possessa. Et post dies tres et dimidium
spiritus vitae a Deo intravit in illos. Jam dictum est de diebus.
Huc usque angelus futurum narravit, et inducit factum quod futurum
audit. Et steterunt super pedes suos, et timor magnus cecidit super
videntes eos. Et audivi vocem magnam de coelo dicentem, Ascendite
huc: et ascenderunt in coelum in nube. Hoc est quod Apostolus
dixit, Rapiemur in nubibus obviam Christo (I Thess. IV,
16). Ante adventum autem Domini nulli hoc posse contingere
scriptum est: Initium Christus, deinde hi qui sunt Christi in
adventu ejus (I Cor. XV, 23). Unde excluditur omnis suspicio
quorumdam, qui putant hos duos testes duos viros esse, et ante
adventum Christi coelum in nubibus ascendisse. Quomodo autem
potuerunt habitantes terram de duorum nece gaudere, cum in una civitate
morerentur, et munera invicem mittere, si tres dies sint, qui
antequam gaudeant de nece, contristabuntur de resurrectione? Aut
quales epulae aut voluptas esse potest in plateis epulantium,
cadaveribus humanis epulis morbum triduano fetore reddentibus? Unde
nos Dominus liberare dignetur. Amen.
|
|
