|
Quod autem ait, Sed regnavit mors ab Adam usque ad
Moysen, et in iis qui non peccaverunt in similitudinem
praevaricationis Adae , duobus modis distinguitur: aut,
In similitudinem praevaricationis Adae regnavit mors;
quia et qui non peccaverunt, ex origine mortalitatis
Adam, mortui sunt. Aut certe, Regnavit mors et in his
qui non in similitudinem praevaricationis Adae
peccaverunt, sed ante Legem peccaverunt: ut illi
peccasse intelligantur in similitudinem praevaricationis
Adae, qui Legem acceperunt; quia et Adam accepta
praecepti lege peccavit. Sane etiam id quod dictum est,
usque ad Moysen, totum tempus Legis intelligendum est.
Forma autem futuri dictus est Adam, sed a contrario: ut
quomodo per illum mors, sic per Dominum nostrum vita.
[Ib. V, 15-19.] Quod autem ait, Sed non
sicut delictum, ita est et donatio, duobus modis donatio
praecellit: vel quod multo magis abundat gratia, quia
utique in aeternum per illam vivitur; temporaliter autem
per mortem Adae mors regnavit: vel quod unius delicti
condemnatione mors multorum facta est per Adam; per
Dominum autem nostrum Jesum Christum multorum delictorum
donatione data gratia in vitam aeternam. Aliam vero
differentiam sic explicat dicens: Et non sicut per unum
peccantem ita est et donum. Nam judicium quidem ex uno in
condemnationem: gratia autem ex multis delictis, ad
justificationem. Ex uno ergo quod dictum est,
subauditur, delicto; quia sequitur, gratia autem ex
multis delictis. Ergo haec differentia est, quod in
Adam unum delictum damnatum est, a Domino autem multa
donata sunt. Quod ergo sequitur, ambas istas
differentias tenet, ut explicetur sic: Si enim ob unius
delictum mors regnavit per unum, multo magis qui
abundantiam gratiae et justitiae accipiunt, in vita
regnabunt per unum Jesum Christum. Quod ergo dixit,
Multo magis regnabunt, ad vitam aeternam pertinet: quod
autem dixit, Abundantiam gratiae accipiunt, ad
donationem multorum pertinet delictorum. Post explicatas
autem has differentias, redit ad formam unde coeperat,
cujus ordinem suspenderat, cum diceret: Sicut enim per
unum hominem peccatum intravit in hunc mundum, et per
peccatum mors (Rom. V, 12). Ad quod nunc redit,
cum dicit: Itaque sicut per unius delictum in omnes
homines ad condemnationem; ita et per unius
justificationem in omnes homines ad justificationem vitae.
Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores
constituti sunt multi; ita et per unius obedientiam justi
constituentur multi. Haec est forma futuri Adam, de qua
superius loqui coeperat, et ejus aliquas differentias
interponens distulerat ordinem, ad quem nunc redeundo
conclusit, dicens, Itaque sicut per unius delictum in
omnes homines, etc.
|
|
