|
Quod autem ait, Ideoque necessitati subditi estote, ad
hoc valet, ut intelligamus quia necesse est propter hanc
vitam subditos nos esse oportere, non resistentes si quid
illi auferre voluerint, in quod sibi potestas data est,
de temporalibus rebus; quae quoniam transeunt, ideo et
ista subjectio non in bonis quasi permansuris, sed in
necessariis huic tempori constituenda est. Tamen quoniam
dixit, Necessitati subditi estote; ne quis non integro
animo et pura dilectione subditus fieret hujusmodi
potestatibus, addidit, dicens. Non solum propter iram,
sed etiam propter conscientiam: id est, non solum ad iram
evadendam , quod potest etiam simulate fieri; sed ut in
tua conscientia certus sis, illius dilectione te facere,
cui subditus fueris jussu Domini tui, qui omnes vult
salvos fieri, et in agnitionem veritatis venire (I
Tim. II, 4). Et hoc enim cum diceret Apostolus,
de ipsis potestatibus agebat. Hoc est quod servis alio
loco suadet, Non ad oculum servientes, quasi hominibus
placentes (Ephes. VI, 6): ut idipsum quod
subduntur dominis suis, non eos oderint, aut fallaciis
promereri desiderent.
|
|
