|
1. Exhortans Dominus servos suos ad mundi odia perferenda
patienter, nullum majus eis et melius quam de seipso proponit
exemplum: quoniam, sicut dicit apostolus Petrus, Christus pro nobis
passus est, relinquens nobis exemplum, ut sequamur vestigia ejus (I
Petr. II, 21). Quod utique si facimus, ipso adjuvante
facimus, qui dixit, Sine me nihil potestis facere. Denique quibus
jam dixerat, Si odit vos mundus, scitote quia me priorem vobis odio
habuit: et nunc in eo quod audistis, cum legeretur Evangelium,
Mementote, inquit, sermonis mei quem ego dixi vobis, Non est servus
major domino suo: si me persecuti sunt, et vos persequentur; si
sermonem meum servaverunt, et vestrum servabunt. Dicendo autem, Non
est servus major domino suo, nonne evidenter ostendit quemadmodum
intelligere debeamus quod superius dixerat, Jam non dico vos servos
(Joan. XV, 5; XVIII, 15)? Ecce enim eos servos
dicit. Nam quid est aliud, Non est servus major domino suo: si me
persecuti sunt, et vos persequentur? Manifestum est igitur illum
servum , qui non manet in domo in aeternum (Id VIII, 35),
illum pertinentem ad timorem quem foras charitas mittit (I Joan.
IV, 18), esse intelligendum, ubi dictum est, Jam non dico vos
servos: hic autem ubi dicitur, Non est servus major domino suo: si
me persecuti sunt, et vos persequentur, illum significari servum
pertinentem ad timorem castum, qui permanet in saeculum saeculi
(Psal. XVIII, 10). Hic enim servus est auditurus, Euge,
serve bone, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21).
2. Sed haec, inquit, omnia facient vobis propter nomen meum, quia
nesciunt eum qui misit me. Quae omnia facient, nisi quae dixit, odio
habebunt scilicet, et persequentur, sermonemque contemnent? Quoniam
si sermonem non servarent eorum, nec tamen odissent eos, neque
persequerentur; vel etiamsi odissent, nec tamen persequerentur: non
omnia facerent. Haec autem omnia facient vobis propter nomen meum,
quid est aliud dicere, quam, me in vobis odio habebunt, me in vobis
persequentur, et sermonem vestrum, quia meus est, ideo non
servabunt? Haec enim omnia facient vobis propter nomen meum: non
vestrum, sed meum. Tanto igitur miseriores qui propter hoc nomen ista
faciunt, quanto beatiores qui propter hoc nomen ista patiuntur: sicut
ipse alio loco dicit, Beati qui persecutionem patiuntur propter
justitiam (Matth. V, 10). Hoc est enim propter me, vel
propter nomen meum: quia, sicut Apostolus docet, Factus est nobis
sapientia a Deo, et justitia, et sanctificatio, et redemptio; ut
quemadmodum scriptum est, Qui gloriatur, in Domino glorietur (I
Cor. I, 30 et 31). Faciunt quippe ista mali malis; sed non
propter justitiam: et ideo miseri utrique, et qui faciunt, et qui
patiuntur. Faciunt et boni malis: ubi etsi faciunt isti propter
justitiam, non tamen illi propter justitiam patiuntur.
3. Sed dicit aliquis: Si mali quando persequuntur bonos propter
nomen Christi, propter justitiam boni patiuntur, profecto propter
justitiam haec eis mali faciunt; quod si ita est, ergo et quando boni
malos propter justitiam persequuntur, propter justitiam etiam mali
patiuntur. Si enim possunt mali persecutionem facere bonis propter
nomen Christi, cur non possunt mali persecutionem pati a bonis propter
nomen Christi; et quid est, nisi propter justitiam? Nam si non
propter quod boni faciunt, propter hoc mali patiuntur; quia faciunt
boni propter justitiam, patiuntur mali propter injustitiam: nec mali
ergo propter hoc possunt facere propter quod boni patiuntur, quia
faciunt mali propter injustitiam, patiuntur boni propter justitiam.
Quomodo ergo erit verum, Haec omnia facient vobis propter nomen
meum; cum illi non propter nomen Christi faciunt, id est, non
propter justitiam, sed propter iniquitatem suam? Haec quaestio ita
solvitur, si eo modo intelligamus dictum, Haec omnia facient vobis
propter nomen meum, ut totum referatur ad justos; tanquam dictum sit,
Haec omnia patiemini ab eis propter nomen meum: ut hoc sit, facient
vobis, quod est, patiemini ab eis. Si autem propter nomen meum sic
accipitur, tanquam diceret, propter nomen meum quod in vobis oderunt;
ita potest accipi, et propter justitiam quam in vobis oderunt : ac per
hoc boni cum persecutionem faciunt malis, possunt recte dici et propter
justitiam facere, quam diligendo persequuntur malos; et propter
iniquitatem, quam oderunt in ipsis malis: ita ergo et ipsi mali
possunt dici pati, et propter iniquitatem quae in illis punitur, et
propter justitiam quae in eorum poena exercetur.
4. Item quaeri potest, si etiam mali faciunt persecutionem malis;
sicut impii reges et judices, cum essent persecutores piorum, utique
et homicidas, et adulteros, et quoscumque maleficos, quos contra
leges publicas fecisse cognoscerent, puniebant; quomodo intelligendum
est quod ait Dominus, Si de mundo essetis, mundus quod suum erat
diligeret (Joan. XV, 19). Neque enim quos punit diligit
mundus, a quo videmus supra dicta scelerum genera plerumque puniri:
nisi quia mundus est in eis a quibus talia scelera puniuntur, et mundus
est in eis a quibus talia scelera diliguntur. Mundus itaque ille qui
intelligitur in malis atque impiis, et odit quod suum est, ex ea parte
hominum qua sceleratis nocet; et diligit quod suum est, ex ea parte
hominum qua eisdem ipsis consceleratis favet. Ergo, Haec omnia
facient vobis propter nomen meum, vel ita dictum est, propter quod vos
patimini; vel ita, propter quod et ipsi faciunt: quia et hoc in vobis
dum persequuntur, oderunt. Et addidit: Quia nesciunt eum qui misit
me. Hoc secundum eam scientiam dictum intelligendum est, de qua et
alibi scriptum est, Scire autem te, sensus est consummatus (Sap.
VI, 16). Hac quippe scientia qui sciunt Patrem a quo missus est
Christus, nullo modo persequuntur eos quos colligit Christus; quia
et ipsi cum eis colliguntur a Christo.
|
|
