|
Salvator namque noster natus est nobis, crucifixus et mortuus est pro
nobis, ut morte sua mortem nostram destrueret. Et quia botrus carnis
portatus fuerat ad torcular crucis, et expressione facta fluere
coeperat mustum divinitatis, missus est Spiritus sanctus, quo vasa
cordium praepararentur, et vinum novum in utres novos poneretur:
primum ut corda mundarentur, ne infusum pollueretur; et postea
ligarentur, ne effusum amitteretur; mundarentur a gaudio iniquitatis,
ligarentur contra gaudium vanitatis. Non enim quod bonum est venire
potuit, nisi prius recederet quod malum est. Gaudium iniquitatis
polluit, et gaudium vanitatis effundit. Gaudium iniquitatis reddit
vas sordidum, et gaudium vanitatis facit rimosum. Gaudium iniquitatis
est, cum peccatum diligitur; et gaudium vanitatis est, cum
transitoria amantur. Ejice ergo quod malum est, ut quod bonum est
percipere possis. Effunde amaritudinem, ut dulcedine impleri possis.
Spiritus sanctus gaudium est et amor. Ejice spiritum diaboli et
spiritum mundi hujus, ut accipias Spiritum Dei. Spiritus diaboli
operatur gaudium iniquitatis, et spiritus mundi gaudium vanitatis. Et
haec gaudia mala sunt, quoniam aliud habet culpam, aliud occasionem
culpae. Veniet autem Spiritus Dei, cum ejecti fuerint spiritus
mali; et intrabit tabernaculum cordis, et operabitur gaudium bonum et
amorem bonum, quo expellitur amor mundi, et amor peccati. Amor mundi
allicit et decipit, amor peccati polluit et ad mortem conducit. Amor
Dei mentem illuminat, conscientiam mundat, animam laetificat, et
Deum demonstrat.
|
|
