|
Desperare utique potuissem propter nimia peccata mea et infinitas
negligentias meas, nisi Verbum tuum, Deus, caro fieret et habitaret
in nobis. Sed desperare jam non audeo; quia cum inimici essemus,
reconciliati sumus per mortem Filii tui, quanto magis nunc salvi facti
ab ira per eum? Omnis namque spes et totius fiduciae certitudo mihi
est in pretioso sanguine ejus, qui effusus est propter nos et propter
nostram salutem. In ipso respiro, et in ipso confisus, ad te
pervenire desidero: non habens meam justitiam, sed eam quae est in
Filio tuo Domino nostro Jesu Christo.
Unde, clementissime et benignissime amator nominum Deus, qui per
Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, cum non essemus,
potenter fecisti nos; et cum perditi fuissemus culpa nostra,
mirabiliter recuperasti nos, gratias ago pietati tuae, et multas tibi
gratias refero ex totis praecordiis meis, qui propter tuam
inenarrabilem dilectionem, qua nos miseros et indignos mirabili
bonitate amare dignatus es, misisti eumdem Unigenitum tuum de sinu tuo
ad publicum nostrum, salvare nos peccatores tunc filios irae, filios
perditionis. Gratias ago tibi pro sancta incarnatione et nativitate
ejus, et pro gloriosa Genitrice ejus, de qua ipse carnem assumere
dignatus est propter nos et propter nostram salutem: ut sicut verus
Deus ex Deo, ita verus homo ex homine esset. Gratias tibi ago pro
passione et cruce ejus, pro morte et resurrectione ejus, pro
ascensione ejus in coelum, et sede majestatis ejus ad dexteram tuam.
Ipse enim quadragesimo die post resurrectionem suam videntibus
discipulis ascendens super omnes coelos (Act. I, 9), sedensque
ad dexteram tuam, Spiritum sanctum secundum promissionem suam in
filios adoptionis effudit (Id. II, 4). Gratias tibi ago pro
sacratissima illa effusione pretiosi sanguinis ejus, quo sumus
redempti: simul et pro sacro-sancto et vivifico mysterio corporis et
sanguinis ejus, quo quotidie in Ecclesia tua pascimur et potamur,
abluimur et sanctificamur, et unius summae divinitatis participes
efficimur. Gratias tibi ago pro hac tua mira et inenarrabili
charitate, qua nos indignos sic amasti et salvasti per unicum et
dilectum Filium tuum. Sic enim dilexisti mundum, ut Unigenitum tuum
dares: ut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam
aeternam (Joan. III, 16). Haec est autem vita aeterna, ut
cognoscamus te verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Id.
XVII, 3), per fidem rectam et condigna fidei opera.
|
|
