|
O quantum tibi sumus debitores, Domine Deus noster, tanto redempti
pretio, tanto salvati dono, et tam glorioso adjuti beneficio!
Quantum a nobis miseris timendus est et amandus, benedicendus et
laudandus, honorandus et glorificandus, qui nos sic amasti, sic
salvasti, sic sanctificasti, sic sublimasti! Tibi nempe debemus omne
quod possumus, omne quod sapimus, omne quod vivimus. Et quis habet
quidquam non tuum? Tu, Domine Deus noster, a quo bona cuncta
procedunt, propter te et nomen sanctum tuum da nobis de bonis tuis, ut
de donis ac datis tuis serviamus tibi, et in veritate placeamus, atque
debitas quotidie laudes rependamus tibi pro tantis beneficiis
misericordiae tuae: non enim aliunde possumus tibi servire neque
placere, nisi de tuo munere. Omne datum optimum, et omne donum
perfectum desursum est, descendens a te Patre luminum, apud quem non
est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio (Jacobi I, 17).
Domine Deus noster, Deus pie, Deus bone, Deus omnipotens, Deus
ineffabilis et incircumscriptae naturae, institutor omnium rerum, et
Domini nostri Jesu Christi Pater, qui eumdem dilectum Filium tuum
Dominum nostrum dulcissimum misisti de sinu tuo ad publicum nostrum
suscipere vitam nostram, ut nobis donaret suam, essetque perfectus
Deus ex te Patre, et perfectus homo ex matre, totus Deus et totus
homo, unus idemque Christus, aeternus et temporalis, immortalis et
moriturus, creator et creatus, fortis et infirmus, victor et victus
, nutritor et nutritus, pastor et ovis, temporaliter mortuus et tecum
vivens in aeternum: suis dilectoribus vitae municipatum promittens
dedit, et nobis dixit, Quodcumque petieritis Patrem in nomine meo,
dabit vobis (Joan. XV, 16). Per ipsum summum sacerdotem et
verum pontificem et bonum pastorem, qui se tibi obtulit in
sacrificium, ponens animam suam pro grege suo, te rogo: per ipsum qui
sedet ad dexteram tuam et interpellat pro nobis, Redemptorem et
advocatum nostrum, pietati et bonitati tuae supplico, clementissime et
amantissime et benignissime amator hominum Deus, ut des mihi cum eodem
Filio tuo et sancto tuo Spiritu te in omnibus benedicere et
glorificare, cum multa cordis contritione et lacrymarum fonte, cum
multa reverentia et tremore: quia quorum una est substantia, unum est
et datum. Sed quoniam corpus quod corrumpitur aggravat animam (Sap.
IX, 15), excita, quaeso, torporem meum tuis stimulis, et fac
me strenue perseverare in praeceptis et laudibus tuis die ac nocte.
Tribue ut concaleat cor meum intra me, et in meditatione mea
exardescat ignis (Psal. XXXVIII, 4). Et quia ipse tuus
unice natus dixit, Nemo venit ad me, nisi Pater, qui misit me,
traxerit eum; et, Nemo venit ad Patrem nisi per me (Joan. VI,
44; XIV, 6): obsecro et suppliciter rogo, trahe me tu semper
ad ipsum, et ipse me tandem perducat ad te illuc, ubi ille est in
dextera tua sedens; ubi sempiterna est vita et sempiterne beata; ubi
est amor perfectus, et nullus timor; ubi est dies aeternus, et unus
omnium spiritus; ubi est summa et certa securitas, et secura
tranquillitas, et tranquilla jucunditas, et jucunda felicitas, et
felix aeternitas, et aeterna beatitudo, et beata tui sine fine visio
atque laudatio: ubi tu cum illo, et ille tecum in communione sancti
Spiritus aeternaliter ac sempiternaliter vivis et regnas Deus per
omnia saecula saeculorum. Amen.
|
|
