|
O tu, vita quam praeparavit Deus his qui diligunt eum, vita
vitalis, vita beata, vita secura, vita tranquilla, vita pulchra,
vita munda, vita casta, vita sancta, vita ignara mortis, nescia
tristitiae, vita sine labe, sine corruptione, sine dolore, sine
anxietate, sine perturbatione, sine varietate et mutatione, vita
totius elegantiae et dignitatis plenissima, ubi non est adversarius et
impugnans, ubi nulla peccati illecebra, ubi est amor perfectus, et
nullus timor, ubi est dies aeternus, et unus omnium spiritus, ubi
Deus facie ad faciem cernitur, et hoc vitae cibo mens sine defectu
satiatur! Libet mihi tuae intendere claritati, delectat me bona tua
avido corde, quantum plus valeo mecum considerare. Tuo enim amore
langueo, tuo vehementer desiderio flagro, tuaque dulci memoria admodum
delector. Libet itaque, libet cordis in te oculos attollere, statum
mentis erigere, affectum animi conformare. Libet sane de te loqui,
de te audire, de te scribere, de te conferre, de tua beatitudine et
gloria quotidie legere, et lecta saepius sub corde revolvere: ut vel
sic possim ab hujus mortalis et periturae vitae ardoribus, periculis et
sudoribus sub tuae vitalis aurae dulcere frigerium transire, et
transiens in sinu tuo fessum caput dormiturus vel paululum reclinare.
Hujus rei gratia Scripturarum sanctarum amoena prata ingredior,
viridissimas sententiarum herbas exarando carpo, legendo comedo,
frequentando rumino, atque congregando tandem in alta memoriae sede
repono: ut tali modo tua dulcedine degustata, minus istius miserrimae
vitae amaritudines sentiam. O tu, vita felicissima, o regnum vere
beatum , carens morte, vacans fine, cui nulla tempora succedunt per
aevum; ubi continuus sine nocte dies nescit habere tempus, ubi victor
miles illis hymnidicis Angelorum sociatus choris, cantat Deo sine
cessatione canticum de canticis Sion,
|
Nobile perpetua caput amplectente corona.
|
|
Utinam concessa mihi peccatorum venia, moxque hac carnis sarcina
deposita, utinam, utinam in tua gaudia veram requiem habiturus
intrarem, et in tuae civitatis praeclara atque spatiosa moenia,
coronam vitae de manu Domini accepturus ingrederer: ut illis
sanctissimis choris interessem, ut cum beatissimis spiritibus gloriae
Conditoris assisterem, ut praesentem Christi vultum cernerem, ut
illud summum et ineffabile et incircumscriptum lumen semper aspicerem,
sicque nullo metu mortis affici, sed de incorruptionis perpetuae munere
laetari possem sine fine!
|
|
