|
|
Ad perennis vitae fontem mens sitivit arida,
Claustra carnis praesto frangi clausa quaerit anima,
Gliscit, ambit, eluctatur exsul frui patria,
Dum pressuris ac aerumnis se gemit obnoxiam,
Quam amisit, cum deliquit, contemplatur gloriam
Praesens malum auget boni perditi memoriam.
|
|
|
Nam quis promat, summae pacis quanta sit laetitia?
Ubi vivis margaritis surgunt aedificia,
Auro celsa micant tecta, radiant triclinia,
Solis gemmis pretiosis haec structura nectitur,
Auro mundo, tanquam vitro urbis via sternitur.
Abest limus, deest fimus, lues nulla cernitur.
|
|
|
Hiems horrens, aestas torrens illic nunquam saeviunt.
Flos purpureus rosarum ver agit perpetuum,
Candent lilio, rubescit crocus, sudat balsamum,
Virent prata, vernant sata, rivi mellis influunt,
Pigmentorum spirat odor, liquor et aromatum,
Pendent poma floridorum non lapsura nemorum.
|
|
|
Non alternat luna vices, sol, vel cursus siderum:
Agnus est felicis urbis lumen inocciduum.
Nox et tempus desunt ei, diem fert continuum:
Nam et sancti quique, velut sol praeclarus, rutilant,
Post triumphum coronati mutuo conjubilant,
Et prostrati pugnas hostis jam securi numerant.
|
|
|
Omni labe defaecati, carnis bella nesciunt.
Caro facta spiritalis et mens unum sentiunt.
Pace multa perfruentes, scandala non perferunt.
Mutabilibus exuti, repetunt originem,
Et praesentem veritatis contemplantur speciem:
Hinc vitalem vivi fontis hauriunt dulcedinem.
|
|
|
Inde statum semper iidem existendi capiunt,
Clari, vividi, jucundi, nullis patent casibus.
Absunt morbi semper sanis, senectus juvenibus.
Hinc perenne tenent esse; nam transire transiit.
Inde virent, vigent, florent; corruptela corruit,
Immortalitatis vigor mortis jus absorbuit.
|
|
|
Qui scientem cuncta sciunt, quid nescire nequeunt .
Nam et pectoris arcana penetrant alterutrum,
Unum volunt, unum nolunt, unitas est mentium.
Licet cuique sit diversum pro labore meritum;
Charitas haec suum facit, quod amat in altero .
Proprium sic singulorum, commune fit omnium.
|
|
|
Ubi corpus, illuc jure congregantur aquilae.
Quo cum Angelis et sanctae recreentur animae ,
Uno pane vivunt cives utriusque patriae.
Avidi, et semper pleni, quod habent, desiderant.
Non satietas fastidit, neque fames cruciat;
Inhiantes semper edunt, et edentes inhiant.
|
|
|
Novas semper harmonias, vox meloda concrepat.
Et in jubilum prolata mulcent aures organa,
Digna, per quem sunt victores, regi dant praeconia.
Felix coeli quae praesentem regem cernit anima,
Et sub sede spectat alta orbis volvi machinam;
Solem, lunam et globosa cum planetis sidera.
|
|
|
Christe, palma bellatorum, hoc in municipium
Introduc me, post solutum militare cingulum;
Fac consortem donativi beatorum civium;
Praebe vires inexhausto laboranti praelio:
Ut quietem post praecinctum debeas emerito,
Teque merear potiri sine fine praemio. Amen.
|
|
|
|
